Nosy Be-dwergkameleon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Brookesia minima)
Ga naar: navigatie, zoeken
Nosy Be-dwergkameleon
IUCN-status: Kwetsbaar[1] (2011)
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Squamata (Schubreptielen)
Onderorde: Lacertilia (Hagedissen)
Infraorde: Iguania (Leguaanachtigen)
Familie: Chamaeleonidae (Kameleons)
Geslacht: Brookesia (Kortstaartkameleons)
Soort
Brookesia minima
Boettger, 1893
Afbeeldingen Nosy Be-dwergkameleon op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Nosy Be-dwergkameleon op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Herpetologie

De Nosy Be-dwergkameleon[2] (Brookesia minima) is een hagedis uit de familie kameleons (Chamaeleonidae).[3] De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Oskar Boettger in 1893.

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

Met een lengte van nog geen 10 centimeter inclusief staart, mannetjes blijven wat kleiner en smaller, is dit een van de kleinste soorten kameleons. De staart steekt in tegenstelling tot de meeste kameleons recht naar achteren waarmee de kameleon op een takje lijkt. Dit wordt versterkt door de bruine kleuren en de onregelmatige bultjes en lichtere kleuren op de bovenzijde van het lichaam, die lijken op een mosachtige begroeiing. De kleur van de rest van het lichaam is grijsachtig bruin. De Nosy Be-dwergkameleon heeft daarnaast geen oorkwabben, kammen, of andere kenmerken, wel zijn de ogen duidelijk kameleonachtig en is de kop wat afgeplat.

Algemeen[bewerken]

Leefgebied

De Nosy Be-dwergkameleon leeft alleen op het eilandje Nosy Be, gelegen ten noordwesten van het veel grotere eiland Madagaskar, ten zuidoosten van Afrika. Het is in tegenstelling tot de meeste kameleons een bodembewoner die niet klimt maar leeft in of net boven de strooisellaag en tussen de bladeren jaagt op kleine geleedpotigen. Het is een vrij actieve soort, die soms agressief doet naar soortgenoten maar de dieren leven vaak relatief dicht op elkaar voor kameleons, die meestal een groot territorium hebben. De vrouwtjes zetten twee eitjes af per legsel, maar doen dit meerdere keren achter elkaar. De onooglijk kleine eitjes zijn moeilijk op te sporen.

Bronvermelding[bewerken]