Bruno Loerzer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Bruno Loerzer
Bruno Loerzer 02.jpg
Geboren 22 januari 1891
Berlijn, Duitse Keizerrijk
Overleden 22 augustus 1960
Hamburg, Bondsrepubliek Duitsland
Rustplaats Friedhof Nienstedten, Hamburg, Duitsland, Veld 21, Graf op de hoek, links[1]
Land/zijde Vlag van Duitse Keizerrijk Duitse Rijk
Vlag van Duitsland tijdens de Weimarrepubliek Weimarrepubliek
Vlag van Nazi-Duitsland Nazi-Duitsland
Flensburgregering
Vlag van Duitsland tijdens de geallieerde bezetting Duitsland
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland
Onderdeel Cross-Pattee-Heraldry.svg Luftstreitkräfte
Luftwaffe eagle.svgLuftwaffe
Dienstjaren 1911 - 1920
1935 - 1945
Rang Luftwaffe collar tabs Generaloberst 3D.svg Luftwaffe epaulette Generaloberst.svg
Generaloberst
Eenheid 4. Badisches Infanterie-Regiment Prinz Wilhelm Nr. 112[2]
Feldflieger-Abteilung Nr. 25[2]
Artillerie-Flieger-Abteilung 203[2]
Bevel Jagdstaffel 26
Jagdgeschwader 53
(maart 1937 – maart 1938)
Inspekteur der Jagdflieger
(1 april 1938 –
31 januari 1939)
2.Flieger-Division
(1 februari 1939 –
11 oktober 1939)
II. Fliegerkorps
(11 oktober 1939 –
23 februari 1943)
Chef des Luftwaffen-Personalamts
(23 februari 1943 -
20 december 1944[3]
Slagen/oorlogen Eerste Wereldoorlog

Tweede Wereldoorlog

Onderscheidingen Zie decoraties
Bruno Loerzer 4e van links tussen andere piloten in 1934

Bruno Loerzer (Berlijn, 22 januari 1891 - Hamburg, 22 augustus 1960) was een gevechtspiloot in de Eerste Wereldoorlog en generaal van de Luftwaffe in de Tweede Wereldoorlog.

Eerste Wereldoorlog[bewerken]

Loerzer ging op 13 september 1911 bij het Pruisisch leger en werd tijdens de Eerste Wereldoorlog piloot. Tot midden 1915 vloog hij samen met Hermann Göring als verkenningsvlieger. Tot januari 1917 vocht hij bij drie verschillende Jagdstaffeln en schoot hij twee Franse vliegtuigen af. In oktober 1917 markeerde hij zijn 20e overwinning en kreeg hij de onderscheiding Pour le Mérite. In februari 1918 werd hij commandant van het Jagdgeschwader III. Zijn broer Fritz behaalde onder zijn bevel 11 overwinningen.

Göring en Loerzer

Als leider van Jasta 26 en drie andere Jagdstaffeln behaalde hij met zijn Fokker D.VII 44 overwinningen.

Interbellum[bewerken]

Na 1918 vocht Loerzer in Freikorpsen in de Baltische staten. Op 31 maart 1920 werd hij als kapitein uit de Reichswehr ontslagen. In de Weimarrepubliek was hij leider van het Reichsverband der deutschen Luftfahrzeughalter, een burgerlijke vereniging van piloten.

Onder de nationaalsocialisten werd hij als vriend van Hermann Göring voorzitter van de Deutscher Luftsportverband en Reichsluftsportführer. In 1935 werd hij kolonel en in 1937 commodore van de Luftwaffe. In 1938 werd hij inspecteur van de jachtvliegtuigen.

Tweede Wereldoorlog[bewerken]

Bij het begin van de oorlog was Loerzer generaal-majoor en commandant van de 2e vliegerdivisie. In oktober 1939 werd hij bevelvoerend generaal, op 1 januari 1940 luitenant-generaal en op 19 juli werd hij generaal van de vliegers. In februari 1943 werd hij chef van de Luftwaffe. Dit alles was hem te veel en op 20 december 1944 werd zijn commando afgenomen en op 29 april 1945 werd hij ontslagen.

Militaire loopbaan[bewerken]

Decoraties[bewerken]