Chandrayaan-2

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Actuele gebeurtenis In dit artikel wordt een actuele gebeurtenis beschreven.
De informatie op deze pagina kan daardoor snel veranderen of inmiddels verouderd zijn.
Chandrayaan-2
Chandrayaan-2 Mission Overview.jpg
Organisatie ISRO
Missienaam Chandrayaan-2
Lanceringsdatum 22 juli 2019
Lanceerbasis Satish Dhawan Space Centre
Draagraket GSLV mkIII
Massa 3877 kilogram
Doel onderzoek naar de Maan met behulp van lander, rover en orbiter
Baan om hemellichaam Maan 20 augustus 2019
Landing hemellichaam Maan 7 september 2019 (gepland)
Portaal  Portaalicoon   Heelal

Chandrayaan-2 is een onbemande maanlandermissie van het Indiase ruimteagentschap ISRO die op 22 juli 2019 is gelanceerd. De lancering is met succes volbracht vanaf het Satish Dhawan Space Centre met een GSLV mkIII-raket; de krachtigste raket van de ISRO.[1] Chandrayaan 2 is de opvolger van de Chandrayaan-1-missie uit 2009.

Chandrayaan-2 animatie van de missie
Baan van de maansonde Chandrayaan-2, positie op 20 augustus 2019

Achtergrond[bewerken]

Chandrayaan 2 bestaat uit drie hoofdmodules:

  • Een orbiter die de communicatie met de aarde bewerkstelligt.
  • Een maanlander genaamd Vikram (velours)
  • Een maanwagentje genaamd Pragyan (wijsheid)

De gezamenlijke massa van de modules is 3877 kilogram bij de lancering.

De orbiter zal zo’n 100 kilometer boven het maanoppervlak cirkelen. Van daaruit zal deze de data van de lander en de rover ontvangen en doorsturen naar de aarde.

Vikram zal als alles goed gaat als eerste ruimtevaartuig ooit in de buurt van de zuidpool van de maan landen. Na de maanlanding zal een klein maanwagentje de lander verlaten en over het maanoppervlak rijden. Deze rover zal onderzoek naar de chemische samenstelling van het maanoppervlak doen.

Lancering[bewerken]

De lancering geschiedde met met een GSLV-MkIII. Dat is de krachtigste draagraket die de ISRO anno 2019 heeft maar is een relatief lichte raket. Qua kracht is deze vergelijkbaar met de Sojoez en de Delta II en ontworpen met het doel satellieten naar een geostationaire overgangsbaan te lanceren (GTO).

De lancering stond voor 14 juli 2019 gepland, maar werd 56 minuten voor het geplande lanceermoment afgeblazen nadat er een technisch mankement was geconstateerd.[2] De nieuwe lanceerdatum werd vastgesteld op 22 juli, 09:13 UTC en met succes uitgevoerd.[3] De sonde wordt via een laag energetisch traject naar de maan gebracht. Dat wil zeggen dat de sonde in een concentrische elliptische baan om de aarde is gebracht (vergelijkbaar met GTO) waarvan het apogeum telkens wordt vergroot tot deze de baan van de maan doorkruist en door de zwaartekracht van de maan in een baan om dat hemellichaam wordt getrokken. Deze methode duurt zo’n 50 dagen en kost veel minder energie dan een rechtstreekse vlucht waardoor een betrekkelijk lichte draagraket volstaat. De versnelling die nodig was om in het zwaartekrachtveld van de maan te komen (Trans Lunar Insertion) gebeurde op 13 augustus 20:51 UTC.[4] Op 20 augustus 03:32 UTC werd met een afremprocedure Chandrayaan-2 in een baan om de maan gebracht.[5]