Cheap Trick

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Samenvoegen van Ten minste één Wikipediagebruiker vindt dat de tekst van Discografie van Cheap Trick in dit artikel ingevoegd zou moeten worden, of dat er een duidelijkere afbakening tussen deze artikelen dient te worden gemaakt. Als de tekst wordt ingevoegd, dient dat artikel een redirect te worden (bekijk voorstel).
Cheap Trick in 1977.
Cheap Trick in Baltimore, 2007.

Cheap Trick is een Amerikaanse rockband uit Rockford (Illinois), die eind jaren 1970 kortstondig een vrij grote bekendheid genoot. De huidige bezetting van de band is Rick Nielsen (gitaar, zang, belangrijkste songwriter), Robin Zander (leadzanger, rythmgitaar), Tom Petersson (bassist, zanger) en Daxx Nielsen (drummer, zoon van Rick). Laatstgenoemde verving in 2010 Bun E. Carlos (geboren Brad Carlson).

De band brak door bij het grote publiek met het livealbum At Budokan. Hoewel het grote succes van de band van korte duur was heeft hij altijd een grote schare volgelingen gehouden door regelmatig op tournee te gaan en door hun opgewekte stijl van popmuziek die het melodieuze van de Beatles combineerde met de snelheid en energie van punkrock.[bron?] De grootste en bekendste hit van de band is I Want You to Want Me, met daarnaast ook in mindere mate Surrender, Dream Police, Don't Be Cruel (een cover van de Elvis-hit), en The Flame. Cheap Trick speelde ook de titelsong van de Amerikaanse televisieserie That '70s Show, een cover van een nummer van Big Star. De band werd in 2016 in de Rock and Roll Hall of Fame ingewijd.

Singles in Nederland[bewerken | brontekst bewerken]

In Nederland stond Cheap Trick in het voorjaar van 1979 twaalf weken in de Nederlandse Top 40 met de plaat "I Want You to Want Me (Live)" met een videoclip van het concert in Nippon Budokan te Tokio (1978). Ook in de Nationale Hitparade en de TROS Top 50 behaalde de plaat de nummer 1-positie. In de Europese hitlijst, de TROS Europarade, werd de 11e positie behaald.

Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
I Want You to Want Me (Live) 21-4-1979 1 12 Veronica Alarmschijf Hilversum 3 / #1 in de Nationale Hitparade / #1 in de TROS Top 50
Surrender (live) 30-6-1979 12 8
Dream Police 17-11-1979 37 2
If You Want My Love 28-8-1982 27 4

NPO Radio 2 Top 2000[bewerken | brontekst bewerken]

Nummer met notering(en)
in de NPO Radio 2 Top 2000[noot 1]
'99'00'01'02'03'04'05'06'07'08'09'10'11'12'13'14'15'16'17'18'19'20'21'22
I Want You to Want Me (Live) 677572738903813703940832814778118711931300122512391068106787110011503146516121664 1834
  1. Een getal geeft de plaats aan, een '-' dat het nummer niet genoteerd was en een '?' betekent dat de notering nog niet verwerkt is. Een vetgedrukt getal geeft aan dat dit de hoogste notering betreft.

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Cheap Trick van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.