Daktuin

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De daktuin van het Rockefeller Center in Manhattan.
De daktuin van het Casa Grande hotel in Santiago de Cuba.
Daktuin in Manhattan.

Beluister

(info)

Een daktuin is een tuin die is aangelegd op het platte dak van een gebouw.

Geschiedenis[bewerken]

Het principe van planten laten groeien op een gebouw is al eeuwenoud. Een oud voorbeeld is de middeleeuwse stad Fustat, welke een aantal hoge gebouwen had (begin 11e eeuw door Nasir Khusraw omschreven als 14 verdiepingen hoog) met tuinen op het dak. Deze tuinen hadden hun eigen waterrad voor irrigatie.[1]

Functies[bewerken]

Behalve een decoratieve functie, kan een daktuin ook bijdragen aan de architectuur of klimaatbeheersing van een gebouw, dienen als habitat voor dieren, of een recreatieve functie hebben. In grote steden zijn ruimtes voor tuinen vaak schaars, waardoor een daktuin of dakterras vaak de enige mogelijkheid is om een tuin aan te kunnen leggen.

Hydrocultuur en andere methodes kunnen de mogelijkheden van een daktuin vergroten, bijvoorbeeld door de noodzaak voor aarde of potgrond weg te nemen. Dit voorkomt extra gewicht op het dak.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Behrens-Abouseif, Doris, Islamic Architecture in Cairo, Brill Publishers, 1992, p. 6 ISBN 9004096264.