Naar inhoud springen

Deng

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Voor de gelijknamige achternaam, zie Deng (achternaam).
Deng
Algemeen
Hoofdredacteur Danny Ilegems
Genre Opinie
Satire
Taal Nederlands
Regio(s) Vlag Vlaanderen Vlaanderen
Vlag Brussels Hoofdstedelijk Gewest Brussel
Land(en) Vlag van België België
Geschiedenis
Ontstaan uit MaoMagazine
Eerste editie 27 maart 2003
Laatste editie Januari 2006
Uitgeverij(en) NV Code
Technische info
Frequentie Maandelijks
Oplage 20.000[1]
ISSN 1379-7530
Portaal  Portaalicoon   Media

Deng was een Belgisch Nederlandstalig maandblad.

De eerste editie verscheen op 27 maart 2003[2] en werd door de NV Code op de markt gebracht. Hoofdredacteur en verantwoordelijk uitgever was Danny Ilegems. Andere drijfveren achter het blad waren Vincent Loozen, Roland Duchâtelet en Christian Cigrang.[3] Het tijdschrift had zijn oorsprong in MaoMagazine, dat vóór 2003 failliet was gegaan.[4] Een groot deel van de redactie en sponsors waren dezelfde.[5] Het verschil met MaoMagazine was echter dat Deng niet gratis verdeeld werd, maar in iedere dagbladhandel verkrijgbaar was. Deng was genoemd naar de Chinese dictator Deng Xiaoping, die de opvolger was van Mao Zedong. In februari 2005 verwierf de Nederlandse uitgeversgroep Audax een meerderheidbelang van 60% in de NV Code.[6][7][8]

Het maandblad kreeg met het artikel rond staatssecretaris Anissa Temsamani dat in oktober 2003 verscheen nationale bekendheid. Ze legden toen bloot dat Temsamani gelogen had over haar diploma, waarna de politica besloot af te treden.[9][10] In mei 2005 haalde het blad nationale aandacht met een 'Nijntje met een bloedneus en een lijntje cocaïne' op de cover[11][12] en in januari 2006 zorgden het blad eveneens voor veel ophef met een artikel over hoe Miss België 2006 (Virginie Claes) haar titel kocht'.[13][14]

Meerdere Deng-redacteurs, zoals Patrick De Witte en Danny Ilegems hadden eerder voor Humo gewerkt. Het tijdschrift bood plaats aan critici van het kapitalisme, de vrije markt en het buitenlands beleid van Westerse grootmachten, zoals Noam Chomsky en Adam Porter, en aan controversiële kunstenaars zoals Anselm Kiefer en David Cerny. Na nummer 31 (januari 2006) werd de publicatie van Deng stopgezet door de hoofdaandeelhouder omdat het blad te traag groeide.[15][16][8][17] Veel ex-medewerkers kwamen opnieuw bij Humo terecht, dat datzelfde jaar een nieuwe rubriek introduceerde, Het Gat van de Wereld, die sterke gelijkenissen vertoont met de soortgelijke satirische rubriek De Deng Herald in het blad Deng.

  • Amélie O.: een verzameling van deze columns werd in 2004 uitgegeven als Zaad op mijn huid.
  • (PDW): geestige kijk op de wereld door Patrick De Witte.
  • Nacht & Ontij: de vaste column van Annelies Verbeke
  • The Deng Herald: katern met allerlei ludieke nonsens.
  • Filter: cultureel katern.