Anselm Kiefer
| Anselm Kiefer | ||||
|---|---|---|---|---|
| ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Geboren | Donaueschingen, 8 maart 1945 | |||
| Nationaliteit |  Duitsland
| |||
| Opleiding gevolgd aan | Kunstacademie Düsseldorf
| |||
| Beroep(en) | Beeldend kunstenaar | |||
| Werkveld(en) | schilderkunst, beeldhouwkunst, fotografie
| |||
| Prijzen en erkenningen | Verdienstenkruis 1e klasse van de Bondsrepubliek Duitsland (2005), Goslarer Kaiserring (1990), Vredesprijs van de Duitse Boekhandel (2008),[1] Praemium Imperiale (1999),[2] honorary doctor of the University of Freiburg (2017),[3] Leo-Baeck-Medal (2011), Oostenrijkse Decoratie voor Wetenschap en Kunst (2005), Berliner Bär (2011), Grootkruis met Ster in de orde der Verdienste van de Bondsrepubliek Duitsland (2023),[4] Rome Prize of the German Academy Villa Massimo,[5] Honorary Member of the Brera Academy of Fine Arts (29 januari 2020)[6][7]
| |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Leermeester(s) | Joseph Beuys, Peter Dreher, Horst Antes
| |||
| Stijl(en) | neo-expressionisme[8][9]
| |||
| Bekende werken | Athanor
| |||
| Werklocatie(s) | Parijs,[10][11] Barjac,[11] Düsseldorf,[11] Freiburg im Breisgau,[11] Karlsruhe[11]
| |||
| Lid van | American Academy of Arts and Letters, Royal Academy of Arts, American Academy of Arts and Sciences, Accademia di San Luca, Accademia delle Arti del Disegno
| |||
| RKD-profiel | ||||
| Dbnl-profiel | ||||
| ||||
Anselm Kiefer (Donaueschingen, 8 maart 1945) is een Duitse kunstschilder en beeldhouwer.
Werkbeschrijving
[bewerken | brontekst bewerken]Kiefer gebruikt in zijn werk naast verf ook materialen als stro, zand, glas, as, beton, roestig ijzer, klei, haar en lood. Zijn werk zit vol verwijzingen naar historische gebeurtenissen en figuren, filosofie, en wetenschappelijke theorieën. Oorlog, vernietiging, verval en destructie zijn belangrijke thema's in zijn werk.
Leven en werk
[bewerken | brontekst bewerken]Kiefer werd geboren in de kelder van het ziekenhuis in Donaueschingen in het Zwarte Woud terwijl de stad werd gebombardeerd.[12] Kiefer groeide vanaf 1951 op in Ottersdorf en hij ging naar school in Rastatt. Hij studeerde rechten, literatuur en Romaanse taalwetenschappen aan de Universiteit van Freiburg. Vanaf 1966 studeerde hij aan kunstacademies in Freiburg, Karlsruhe en Düsseldorf, en in 1969 werd hij in de kunstwereld bekend door de fotoreeks Besetzungen, een serie zelfportretten, gemaakt op beladen locaties in Frankrijk, Zwitserland en Italië, waarop hij de Hitlergroet bracht. Dit als commentaar op de situatie in het naoorlogse Duitsland, waar over het fascisme voornamelijk werd gezwegen. Ook op zijn schilderijen toonde hij betrokkenheid bij de Duitse problematiek, door bijvoorbeeld de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog tot onderwerp te nemen. Tussen 1970 en 1972 studeerde Kiefer bij Joseph Beuys aan de kunstacademie in Düsseldorf. In 1976 verbleef hij in de Villa Massimo in Rome.
Vanaf 1993 woonde en werkte hij in het Franse Barjac waar hij een verlaten industrieterrein heeft omgetoverd tot een 35 hectare groot atelier dat hij La Ribaute heeft gedoopt.
In 2008 verhuisde hij naar Croissy-Beaubourg bij Parijs. Omdat de meeste van zijn werken enorme afmetingen hebben, heeft hij er zijn atelier ondergebracht in het gigantische depot dat voordien gebruikt werd door het warenhuis La Samaritaine.
Werk in openbare collecties (selectie)
[bewerken | brontekst bewerken]- Fürstlich Fürstenbergische Sammlungen, Donaueschingen
- Hamburger Bahnhof - Museum für Gegenwart
- Kröller-Müller Museum, Otterlo
- Museum Boijmans Van Beuningen, Rotterdam[13]
- Museum Frieder Burda
In 2009 verzocht het Rijksmuseum Kiefer een kunstwerk te maken, geïnspireerd op De Nachtwacht. Maar toen het werk in 2011 gereed kwam, leek het opmerkelijk genoeg meer te zijn geïnspireerd door Vincent van Gogh dan door Rembrandt. Over de drie vitrines schreef NRC-kunstredacteur Birgit Donker: "Twee zijn gevuld met zonnebloemen, de middelste met het klapstoeltje dat zo vaak figureert op schilderijen van Van Gogh. Het heet La Berceuse (De wiegster), net als Van Goghs beoogde drieluik uit 1888".[14]
Het Kröller-Müller Museum kreeg werken van Kiefer van de kunstenaar-ontwerper Martin Visser.
Tentoonstelling
[bewerken | brontekst bewerken]- Anselm Kiefer. Sag mir wo die Blumen sind. Tentoonstelling gelijktijdig in Van Gogh Museum en Stedelijk Museum Amsterdam. Van 7 maart tot 9 juni 2025. Tentoonstellingscatalogus: Simon Schama, Antje Graevenitz, Anselm Kiefer, Sag mir wo die Blumen sind (Nederlandstalige editie). Engelstalige editie: Where have all the flowers gone. Gent, Uitgeverij Tijdsbeeld, 2025.
Bibliografie
[bewerken | brontekst bewerken]- Die Donauquelle. Keulen 1978
- Hoffmann von Fallersleben auf Helgoland. Groningen 1980
- Nothung, ein Schwert verhieß mir der Vater. Baden-Baden 1983
- Ein Buch von Anselm Kiefer. Erotik im Fernen Osten oder: Transition from Cool to Warm. Stuttgart 1988
- Zweistromenland. Keulen 1989
- Über 5 Räume und Völker. Nachwort von K. Gallwitz. Frankfurt am Main 1990
Afbeeldingen
[bewerken | brontekst bewerken]-
Tel Aviv Museum of Art, 2011 -
Tel Aviv Museum of Art, 2011
- ↑ https://www.friedenspreis-des-deutschen-buchhandels.de/alle-preistraeger-seit-1950/2000-2009/anselm-kiefer.
- ↑ https://www.praemiumimperiale.org/en/laureate-en/laureates-en; geraadpleegd op: 19 maart 2022.
- ↑ https://www.husserlarchiv.uni-freiburg.de/nachrichten/ehrenpromotion-fuer-anselm-kiefer.
- ↑ Großes Verdienstkreuz mit Stern für Anselm Kiefer (27 februari 2023). Geraadpleegd op 28 februari 2023.
- ↑ "liste-rvm-1928-2023"; archiveringsdatum: 10 maart 2025; geraadpleegd op: 10 maart 2025; URL (gearchiveerd): https://web.archive.org/web/20250310200256/https://www.villamassimo.de/media/pages/informationen/villa-massimo/studienaufenthalt/liste-rvm-1928-2023/7a27d83fb3-1741182303/liste-rvm-1928-2023.pdf; bestandsformaat: Portable Document Format.
- ↑ https://www.bastian-gallery.com/en/news/anselm-kiefer-at-the-brera/; geraadpleegd op: 30 juli 2025; citaat: On January 29th the Brera Academy of Fine Arts confered an honorary degree in Communication and Education in Art and the title of Honorary Member to Anselm Kiefer in the Aula Magna in Milan. | On the occasion of the artist’s presence in Milan, »The Seven Heavenly Palaces«, 2004-2015 at the Pirelli Hangar Bicocca was open to visit in the presence of the artist. The site-specific installation »The Seven Heavenly Palaces«, created for Pirelli Hangar Bicocca on the occasion of its first opening in 2004, owes its name to the Palaces described in the ancient Jewish treatise ›Sefer Hechalot‹ – the ›Book of Palaces/Sanctuaries‹..
- ↑ Guide 2021 6. Geraadpleegd op 30 juli 2025. “Various illustrious names have received an honorary degree from the Accademia di Brera. Recent recipients include: Orhan Pamuk, Fabio Vacchi, Romeo Gigli, Ennio Morricone, Hilal Elver, Vittorio Garatti, Tadashi Suzuki, Vincenza Lomonaco, and Anselm Kiefer.”
- ↑ MoMA online-collectie; MoMA-identificatiecode voor kunstwerk: 13445.
- ↑ https://www.guggenheim.org/artwork/movement/neo-expressionism.
- ↑ Gemeinsame Normdatei; geraadpleegd op: 31 maart 2015.
- ↑ a b c d e RKDartists; RKDartists-identificatiecode: 44264.
- ↑ Kunstenaar Anselm Kiefer: ‘Het is altijd oorlog in mijn hoofd’, Geert Van der Speeten, De Standaard, 28 oktober 2023, geraadpleegd 15 januari 2024.
- ↑ Objecten in het Museum Boijmans Van Beuningen
- ↑ NRC Handelsblad, 8 februari 2011