Dijk (weg)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een dijk is in grote delen van Zuid- en Oost-Nederland slechts zelden een waterkering, maar vooral een kunstmatig aangelegde, hoger gelegen, rechte weg door een (voormalig) moerassig gebied, bijvoorbeeld broekland. Dijkwegen werden vaak aangelegd om ontginning van een gebied mogelijk te maken.

Ook in het pleistocene deel van Noord-Brabant wordt met een dijk geen waterkering bedoeld, maar is het de naam van een weg die loodrecht op een waterloop staat. In natte tijden kon de waterloop buiten zijn oevers treden en dus werd de weg vanwege het overstromingsrisico op een verhoging aangelegd.

De naam van de weg bevat vaak het toponiem dijk, dikwijls gekoppeld aan een plaatsnaam of in combinatie met een voorzetsel of bijvoeglijk naamwoord, zoals Veldhovense Dijk, Lieropse Dijk en Nuenense Dijk, of Voordijk, Achterdijk, Westdijk en Zwarte Dijk. Ook andere combinaties kwamen en komen voor, zoals Wolvendijk en Onze Lieve Vrouwedijk.

Een Prinsendijk is meestal aangelegd in verband met gevechtshandelingen in de Tachtigjarige Oorlog.