Djalma Santos

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Djalma Santos
Santos met de gewonnen wereldbeker van 1958
Santos met de gewonnen wereldbeker van 1958
Persoonlijke informatie
Volledige naam Dejalma Pereira Dias dos Santos
Geboortedatum 27 februari 1929
Geboorteplaats São Paulo, Vlag van Brazilië Brazilië
Overlijdensdatum 23 juli 2013
Overlijdensplaats Uberaba, Brazilië
Lengte 173 cm
Positie verdediger
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1948-1959
1959-1968
1969-1970
Vlag van Brazilië Portuguesa
Vlag van Brazilië Palmeiras
Vlag van Brazilië Atlético Paranaense
434 (11)
498 (10)
Interlands
1952-1968 Vlag van Brazilië Brazilië 98 (3)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Dejalma Pereira Dias dos Santos, meestal afgekort tot Dejalma Santos (São Paulo, 27 februari 1929Uberaba, 23 juli 2013) was een Braziliaans oud-profvoetballer. Naast Franz Beckenbauer is hij de enige speler die bij drie WK's in het All-Star-Team gekozen werd. Hij geldt nog altijd tot een van de beste verdedigers allertijden. Zijn sportieve loopbaan duurde van 1947 tot 1971. Hij speelde in deze tijd meer dan 1000 wedstrijden en won talrijke titels. In totaal speelde hij tussen 1952 en 1968 98 wedstrijden voor het Braziliaanse voetbalteam, waaronder vier opeenvolgende wereldkampioenschappen tussen 1954 en 1966.

Biografie[bewerken]

Santos begon zijn carrière bij Portuguesa, de vierde grootste club uit zijn thuisstad. De club had in die tijd één van de sterkste elftallen uit de clubgeschiedenis had met spelers als Brandãozinho, Simão, Julinho Botelho, Ipojucan, en Pinga. In 1952 en 1955 won hij met de club het Torneio Rio-São Paulo. Na elf jaar maakte hij de overstap naar Palmeiras, waarvoor hij negen jaar zou spelen. Met deze club won hij drie keer het Campeonato Paulista, één keer het Torneio Rio-São Paulo en werd hij drie keer landskampioen. Hij beëindigde zijn carrière bij Atlético Paranaense uit Curitiba waarmee hij in 1970 nog het Campeonato Paranaense won.

Djalma Santos (l.) met Pelé en Gilmar na het winnen van het WK in 1958

Zijn debuutwedstrijd voor het nationale elftal speelde hij tegen Peru op 10 april 1952 aan de zijde van onder meer Ademir, Didi en Nílton Santos. De wedstrijd, die op 0 - 0 eindigde, was voor het Pan-Amerikaans voetbalkampioenschap, dat Brazilië zou winnen. Twee jaar later zat hij in de selectie voor het WK 1954. Hij scoorde in de kwartfinale tegen Hongarije vanop de stip de 2-1 aansluitingstreffer. In de tweede helft zou de wedstrijd erg gewelddadig escaleren en na de nederlaag vielen de Brazilianen de Hongaren zelfs aan in de kleedkamer. De wedstrijd ging de geschiedenis in als de Slag van Bern. Op het WK 1958 moest hij tot in de finale wachten vooraleer hij zijn eerste wedstrijd kon spelen. Hij zorgde ervoor dat de Zweedse linksbuiten Lennart Skoglund geneutraliseerd werd en Brazilië won met 5-2. Vier jaar later blesseerde sterspeler Pelé zich in de groepsfase waardoor het land het moest hebben van defensief voetbal in plaats van offensief. Naast Garrincha en Pelé’s vervanger Amarildo was Djalma Santos één van de sterkhouders van het elftal, die de wereldtitel kon verlengen. Ook op het WK 1966 in Engeland was hij van de partij, echter eindigde het avontuur hier al in de groepsfase. In 1968 speelde hij zijn laatste interland in de 2-0 overwinning tegen Uruguay. Tot 3 juli 1998 was hij met 98 wedstrijden de speler met het meest aantal wedstrijden voor de Seleção.

Na zijn actieve tijd werd hij trainer van Panama. Later werd hij coach van de Braziliaanse voetbalclub EC Bahia en midden jaren tachtig werkte hij in Koeweit. Later gaf hij les aan een voetbalschool in de Braziliaanse deelstaat Minas Gerais.

Vanaf 1 juli 2013 had de 84-jarige Santos een longontsteking, waaraan hij drie weken later overleed.[1]

Palmares[bewerken]

  • Braziliaans nationaal voetbalteam
    • Pan-Amerikaans kampioenschap: 1952
    • Taça Oswaldo Cruz: 1955, 1956, 1962
    • Taça do Atlântico: 1956, 1960
    • Copa Roca: 1957, 1960, 1963
    • World Cup: 1958, 1962
    • Taça Bernardo O'Higgins: 1959
  • Associação Portuguesa de Desportos
    • Torneio Rio-São Paulo: 1952, 1955
  • Sociedade Esportiva Palmeiras
    • Campeonato Paulista: 1959, 1963, 1966
    • Taça Brasil: 1960, 1967
    • Torneio Rio-São Paulo: 1965
    • Torneio Roberto Gomes Pedrosa: 1967
  • Clube Atlético Paranaense
    • Campeonato Paranaense: 1970

Zie ook[bewerken]