Downloadbare inhoud

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Downloadbare inhoud (Engels: downloadable content, vaak aangeduid als DLC) is een vorm van digitale media, verspreid via het internet. Het begrip wordt voornamelijk gebruikt voor inhoud, gecreëerd voor videospellen, dat apart wordt uitgegeven van het hoofdspel. Soms wordt het begrip ook aangeduid voor alle digitale entertainment gedistributeerd via het internet.

Geschiedenis[bewerken]

Voorlopers van de DLC[bewerken]

De eerste vorm van DLC was de Atari 2600's GameLine service, waardoor gebruikers spellen konden downloaden door middel van een telefoonkabel. Een soortgelijke service, genaamd Sega Channel, maakte het mogelijk om spellen te downloaden naar de Sega Genesis door middel van een kabel voor kabeltelevisie.

De DLC verspreid via Sega Channel en GameLine bestond alleen uit volledige spellen en waren nog geen uitbreidingen op bestaande spellen.

Op de personal computer[bewerken]

Sinds de populariteit van de computer steeg, steeg ook de populariteit om via het internet media te verspreiden. De meeste dingen waren door mensen zelf gecreëerd en daarna online gezet. Veelal Mods en maps.

Het grootste deel van deze soort inhoud was gratis verkrijgbaar, en het begrip Downloadable content wordt hier haast niet voor gebruikt. Meestal wordt dit soort inhoud benoemd met de term "user-generated content." Desondanks worden deze mods en maps gezien als voorloper van de huidige vorm van de verspreiding van DLC voor videospellen.

Op spelcomputers[bewerken]

Microsoft was het eerste bedrijf dat succesvol DLC introduceerde, via Xbox Live. Vele originele Xbox Live titels, zoals Splinter Cell, Halo 2 en Ninja Gaiden boden extra inhoud aan. De meeste van deze inhoud, met uitzondering van titels uitgebracht door Microsoft, was gratis.

Ook was Microsoft de eerste met geld vragen voor DLC. Dit gebeurde voor het eerst met het videospel Mech Assault uit 2002.

Met de uitgave van de Xbox 360, integreerde Microsoft DLC vollediger in de spelcomputer, door middel van de oprichting van Xbox Live Marketplace. Ook hebben ze er voor gezorgd dat de creditcard niet meer nodig is, door hun eigen systeem van Microsoft Points te introduceren. Dit werd later overgenomen door Nintendo met Wii Points en door Sony met de PlayStation Network Card.

Ook Sony introduceerde hun "Xbox Live Marketplace" genaamd de PlayStation Store. Nintendo kwam later met hun Wii Shop Channel, waar titels uitgegeven op vorige generaties (Nintendo GameCube, enz.) gedownload kunnen worden naar de Wii.