Driekeizersbond

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Driekeizersbond of Driekeizerentente was een politieke overeenkomst in 1873. Duitsland, Rusland en Oostenrijk-Hongarije beloven elkaar samen te werken bij bedreiging van buitenaf. Duitsland organiseerde deze belofte na de annexatie van Elzas-Lotharingen tijdens de Frans-Duitse Oorlog om te verhinderen dat Frankrijk ooit een grootmacht zou worden en een bedreiging zou kunnen vormen.

Italië doet in 1881 een aanvraag om opgenomen te worden in de Duits-Oostenrijkse alliantie omdat het zich bedreigd voelt door de Franse expansiedrang. Deze vraag was ongebruikelijk door haar verhouding met Oostenrijk-Hongarije, die was namelijk niet optimaal: Italië maakte aanspraak op Oostenrijks grondgebied. De Triple Alliantie (1882) ontstaat.

In 1887 verlaat Rusland de Driekeizersbond door de verslechterde verhouding met Duitsland. Bismarck biedt ter compensatie het "rugdekkingsverdrag" waarin hij belooft neutraal te blijven bij een aanval door Oostenrijk-Hongarije.