Dryocosmus kuriphilus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Dryocosmus kuriphilus
Dryocosmus kuriphilus.jpg
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Arthropoda (Geleedpotigen)
Klasse:Insecta (Insecten)
Orde:Hymenoptera (Vliesvleugeligen)
Familie:Cynipidae (Echte galwespen)
Geslacht:Dryocosmus
Soort
Dryocosmus kuriphilus
Yasumatsu, 1951
Afbeeldingen Dryocosmus kuriphilus op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Dryocosmus kuriphilus op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Insecten

Dryocosmus kuriphilus of de oosterse tamme-kastanjegalwesp is een vliesvleugelig insect uit de familie van de echte galwespen (Cynipidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Yasumatsu.

Deze galwespensoort komt uit China maar heeft zich over andere delen van de wereld verspreid, vooral in het noordelijk halfrond. De verspreiding wordt in de hand gewerkt door menselijke activiteit zoals het vervoer van aangetast hout of het planten van nieuwe bomen. D. kuriphilus is onder meer gevonden in de Verenigde Staten, Japan, Slovenië, Italië, België[1][2] en andere delen van de Europese Unie.

D. kuriphilus is een schadelijk insect dat kastanjebomen (Castanea Mill.) aantast. Wanneer de larven in de lente uitkomen vormen ze gallen op de nieuwe scheuten van de boom. Daarin verblijven ze de volgende 20 tot 30 dagen. Ze verpoppen tussen midden mei en midden juli. De groene tot felroze gallen, die 5 tot 20 millimeter groot zijn, blijven aan de boom gehecht en worden houtachtig. Ze tasten de bomen aan en kunnen ze zelfs doen afsterven.

Gallen van Dryocosmus kuriphilus

D. kuriphilus is een quarantaineorganisme.[3] De Europese Commissie heeft in 2006 een beschikking genomen om het binnenbrengen en de verspreiding van D. kuriphilus in de Europese Unie te voorkomen, nadat het dier in bepaalde delen van de Unie was aangetroffen. De noodmaatregelen betroffen onder meer het vaststellen van afgebakende gebieden vanwaar geen planten uit- of ingevoerd konden worden.[4] De maatregelen bleken echter niet effectief; de wesp verspreidde zich verder in de Unie en in 2014 heeft de Commissie haar beschikking ingetrokken.[5]