Naar inhoud springen

Eemwijk (Voorburg)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Eemwijk
Eemwijk
Locatie
Plaats Voorburg
Adres Oosteinde 116Bewerken op Wikidata
Onderdeel van Buitenplaats EemwijkBewerken op Wikidata
Status en tijdlijn
Start bouw 1918
Gereed 1918Bewerken op Wikidata
Oorspr. functie woning
Huidig gebruik kantoor
Architectuur
Stijlperiode traditionalisme
Bouwkundige informatie
Architect(en) Reinier Jacobus Hoogeveen
Opdrachtgever(s) Cornelis Blad
Prijzen en erkenningen
Monumentstatus rijksmonument
Monumentnummer 524444 524445

Portaal  Portaalicoon   Civiele techniek en bouwkunde

Eemwijk is een buitenplaats in de Nederlandse plaats Voorburg, provincie Zuid-Holland. Het huis, de dienstwoning, oranjerie en toegangshek zijn een rijksmonument.

In de 17e eeuw stond er een boerenhofstede op de plek van de huidige buitenplaats. Rond 1650 kocht jonkheer Willem van Nobelaer deze hofstede aan, die op dat moment bestond uit een bouwhuis met ruim twee morgen aan land. In 1692 werd de hofstede aangekocht door Diderik van Hogendorp.

In 1721 erfde Jannetje Parvé de hofstede. Zij liet het huis verbouwen en zorgde voor een nieuwe aanleg van de buitenplaats. Ook zou zij de buitenplaats de naam Eemwijk geven: Jannetje was namelijk ambachtsvrouwe van Eemnes-Binnen en Eemnes-Buiten. Haar erfgenamen verkochten Eemwijk in 1735 aan Jacobus van der Burgh, en zijn weduwe verkocht Eemwijk in 1737 aan Hendrik van Baerle.

In de 18e en 19e eeuw werd Eemwijk diverse keren verkocht, onder andere aan Johan Frederik baron van Friesheim (1739), Ysbrand de Kock (1808) en Frederik Adriaan Petrus baron Wittert van Hoogland (1885)

De Rotterdamse groentehandelaar Cornelis Blad – wiens inmakerij aan de overzijde van de Vliet stond – kocht Eemwijk in 1917. Hij liet het oude landhuis[1] slopen en in 1918 een nieuw landhuis bouwen, ontworpen door architect Reinier Jacobus Hoogeveen. De tuin werd door Dirk Tersteeg ontworpen, inclusief de tuinmanswoning. Blad overleed in 1920, nog voordat het huis werd opgeleverd. Scheepsbouwer Bart Wilton werd nu de nieuwe eigenaar.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Eemwijk gebruikt door Seyss Inquart als Ortskommandatur.

Na de Tweede Wereldoorlog

[bewerken | brontekst bewerken]

Eemwijk werd vanaf 1960 bewoond door E. Zanussi, de Italiaanse fabrikant van wasmachines. Hij was de laatste bewoner voordat het pand zijn exclusieve woonbestemming verloor; in 1970 trok de Besturenraad Protestants Christelijk Onderwijs in het landhuis om het als kantoor te gebruiken.

In 2010 werd de buitenplaats aangekocht door Skagen BV. Zij herstelden het landhuis en de omliggende gebouwen in oude luister en realiseerden enkele extra woningen op het terrein. Hoewel het hoofdgebouw aanvankelijk nog als kantoor diende, kreeg het in 2016 zijn oorspronkelijke functie als woonhuis terug.

Sinds 2016 wordt het landhuis particulier bewoond door de familie van horeca-ondernemer René Bogaart. Het gezinsleven op de buitenplaats en de exploitatie van hun bedrijf waren in 2026 onderwerp van de realityserie De Bogaartjes.

Het landhuis is in 1918 in traditionalistische stijl gebouwd naar ontwerp van Reinier Jacobus Hoogeveen. Hoogeveen ontwierp ook de dienstwoning, oranjerie en het neobarokke toegangshek.

Het in baksteen en natuursteen opgetrokken huis heeft een verdieping en is deels onderkelderd. De achtergevel richt zich op de Vliet. Het interieur van het huis is onderdeel van het ontwerp en kenmerkt zich door het gebruik van ambachtelijk bewerkt hout en marmer. In het huis zijn 118 glas-in-lood-ramen van de Delftse glazenier Jan Schouten geplaatst.

Het clubhuisje dateert uit 1932 en is door Albert van Essen ontworpen in opdracht van Wilton.

Tuinarchitect Dirk Tersteeg ontwierp de tuin, maar van dit ontwerp is vrijwel niets bewaard gebleven.

Zie de categorie Eemwijk (Voorburg) van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.