Emil Cioran
| Emil Cioran | ||
|---|---|---|
 | ||
| Algemene informatie | ||
| Geboortedatum | 8 april 1911[1] | |
| Geboorteplaats | Rășinari | |
| Overlijdensdatum | 20 juni 1995[1] | |
| Overlijdensplaats | 13e arrondissement van Parijs[2] | |
| Doodsoorzaak | ziekte van Alzheimer | |
| Begraafplaats | Cimetière du Montparnasse | |
| Wijze van overlijden | natuurlijke dood | |
| Werk | ||
| Beroep | filosoof,[3][4] schrijver,[3][4] dagboekschrijver, aforist, vertaler | |
| Werkveld | filosofie | |
| Werkgever(s) | Andrei Șaguna National College | |
| Bekende werken | Histoire et Utopie, Geboren zijn is ongemak, Bréviaire des vaincus | |
| Studie | ||
| School/ |
Universiteit van Boekarest, Humboldtuniversiteit van Berlijn, Universiteit van Parijs | |
| Kunst | ||
| Stroming | pessimisme, existentialisme, anti-intellectualisme, continentale filosofie | |
| Beïnvloed door | Vasili Rozanov, Arthur Schopenhauer, Laozi, Søren Kierkegaard, Friedrich Nietzsche, Fjodor Dostojevski, Georg Simmel, Henri Bergson, Lev Sjestov, Benjamin Fondane | |
| Politiek | ||
| Ideologie | Trăirism | |
| Familie | ||
| Partner(s) | Simone Boué | |
| Vader | Cioran Emilian | |
| Broers en zussen | Aurel Cioran | |
| Persoonlijk | ||
| Woonplaats | Parijs | |
| Talen | Frans, Engels, Roemeens | |
| Moedertaal | Roemeens | |
| Schrijftaal | Frans, Roemeens | |
| Diversen | ||
| Lid van | Roemeense Academie | |
| Prijzen en onderscheidingen | Prix Rivarol (1950),[5] Prix Sainte-Beuve (1957), Prix Roger Nimier (1977),[6] Grand prix de littérature Paul-Morand (1988)[7] | |
| Website | Officiële website | |
| Archieflocatie(s) | Literaire Bibliotheek Jacques Doucet[8] | |
 | ||
 | ||
Emil Mihai Cioran (Rășinari, 8 april 1911 – Parijs, 20 juni 1995) was een Roemeens-Frans filosoof.
Levensloop
[bewerken | brontekst bewerken]
Cioran was in de jaren dertig lid van de IJzeren Garde, een protofascistische beweging die onder aanvoering van Corneliu Zelea Codreanu, 'De Kapitein', ageerde voor een Roemeens nationaal reveil. In 1934 was hij beursstudent in Berlijn. Eind jaren dertig vestigde hij zich in Parijs, waar hij woonde tot zijn dood.
Cioran werd beïnvloed door de Duitse romantici, Arthur Schopenhauer, Friedrich Nietzsche en de levensfilosofie (Friedrich von Schelling, Henri Bergson), maar ook door de Russen Lev Sjestov, Vasili Rozanov en Fjodor Dostojevski en de Roemeense dichter Mihai Eminescu. Zo komt het dat zijn stijl lyrisch en extravert is en zijn overpeinzingen meestal abstract zijn. Dood, wanhoop, eenzaamheid, geschiedenis, muziek, heiligheid en mystiek zijn vaak terugkerende thema's in zijn Frans werk.
Pas na de val van het communistische regime mocht hij Roemenië opnieuw binnen. Hij kreeg op zeer late leeftijd erkenning.
Citaten
[bewerken | brontekst bewerken]- Je bent mesjogge als je jammert over het verdwijnen van de mens, in plaats van uit te roepen: ‘Dat ruimt op!’ (Gevierendeeld)
- Diepzinnigheid is voorbehouden aan hen die niet het ongeluk hebben dat ze behept zijn met gevoel voor het bespottelijke. (Gevierendeeld)
- Wie zichzelf respecteert, heeft geen vaderland. Een vaderland, dat kleeft. (Gevierendeeld)
- Wanneer men weigert te erkennen dat ideeën inwisselbaar zijn, vloeit het bloed… (Précis de décomposition)
Bibliografie
[bewerken | brontekst bewerken]- Pe culmile disperǎri (1934)
- Cartea amǎgirilor (1936)
- Schimbarea la fațǎ a României (1936)
- Lacrimi și sfinți (1937)
- Amurgul gândurilor (1940)
- Indreptar pǎtimaș (geschreven in Parijs tussen 1941 en 1944)
- Précis de décomposition (1949) (Een kleine filosofie van verval, vert. Pieter Appels, Historische Uitgeverij, 2017)
- Syllogismes de l'amertume (1952) (Bittere Syllogismen, vert. Huug Kaleis, De Arbeiderspers, 1993)
- La Tentation d'exister (1956) (Bestaan als Verleiding, vert. Maarten van Buuren, Historische Uitgeverij, 2001)
- Histoire et Utopie (1960) (Geschiedenis en Utopie, vert. Edu Borger, De Arbeiderspers, 2002)
- La Chute dans le temps (1964)
- Le Mauvais Démiurge (1969)
- De l'inconvénient d'être né (1973) (Geboren zijn is ongemak, vert. Edu Borger, De Arbeiderspers, 1984)
- Écartèlement (1979) (Gevierendeeld, vert. Rokus Hofstede, De Arbeiderspers, 1995)
- Ébauches de vertige (1979)
- Exercices d'admiration (1986)
- Aveux et Anathèmes (1987)
- L'Ami lointain : Paris, Bucarest (1991) (Brief aan een verre vriend, vert. Katelijne De Vuyst, 1998)
- Entretiens (1995)
- Cahiers, 1957-1972 (1997)
- Exercices négatifs (Gallimard 2005)
- Œuvres (Gallimard-Quarto 1995)
Externe links
[bewerken | brontekst bewerken]- Cioran.eu Project Cioran: Bibliografie, Teksten, Multimedia, Verwijzingen.
- Maximen van Cioran
Bronnen en referenties
[bewerken | brontekst bewerken]Bronnen, noten en/of referenties
- 1 2 BnF-normbestand; geraadpleegd op: 10 oktober 2015; BnF-identificatiecode: 11896880p.
- ↑ matchID; Fichier des personnes décédées-identificatiecode: BKv1lrDO6sZp.
- 1 2 Archief voor Schone Kunsten; geraadpleegd op: 1 april 2021; abART-identificatiecode voor persoon: 20697.
- 1 2 Nationaal Normbestand van Duitsland; geraadpleegd op: 20 april 2026; GND-identificatiecode: 118746235.
- ↑ "Cioran"; L'Express; taal van werk of naam: Frans; datum van uitgave: 1 april 2011; geraadpleegd op: 21 maart 2026.
- ↑ "Liste de lauréats du prix Roger-Nimier"; archiveringsdatum: 17 januari 2014; gearchiveerde URL: https://web.archive.org/web/20141129093944/http://www.rivegaucheaparis.org/pages/les-prix-amis/le-prix-roger-nimier.html.
- ↑ academie-francaise.fr; Académie française-identificatiecode voor prijswinnaar: grand-prix-de-litterature-paul-morand.
- ↑ https://calames.abes.fr/pub/bljd.aspx#details?id=FileId-255; geraadpleegd op: 21 maart 2026.
Zie de categorie Emil Cioran van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.