Emtricitabine

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Esculaap Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.
Emtricitabine
Chemische structuur
Emtricitabine
Farmaceutische gegevens
Beschikbaarheid (F) 93%
Metabolisatie lever
Halfwaardetijd (t1/2) 10 uur
Uitscheiding renaal (86%) en fecaal (14%)
Gebruik
Geneesmiddelengroep antiretroviraal middel
Subklasse nucleoside-analoge reversetranscriptaseremmer
Merknamen Emtriva
Indicaties HIV-1-infectie
Voorschrift/recept ja
Toediening oraal
Dosering diverse
Databanken
CAS-nummer 147127-20-6
ATC-code J05AF09
PubChem 60877
DrugBank DB00879
Chemische gegevens
Molecuulformule C8H10FN3O3S
IUPAC-naam 4-amino-5-fluoro-1-[(2R,5S)-2-(hydroxymethyl)-1,3-oxathiolan-5-yl]-1,2-dihydropyrimidin-2-one
Molmassa 247,248 g/mol
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Emtricitabine, ook bekend als FTC, is een geneesmiddel dat gebruikt wordt voor de behandeling van hiv (als onderdeel van HAART). Binnen de antiretrovirale middelen behoort Emtricitabine tot de klasse van nucleoside-analoge reversetranscriptaseremmers.

De stof is opgenomen in de lijst van essentiële geneesmiddelen van de WHO.

Toedieningsvormen[bewerken | brontekst bewerken]

Emtricitabine is beschikbaar in capsules (200 mg) en als oplossing voor oraal gebruik (10 mg/mL).[1] Het wordt echter vooral toegepast als onderdeel van een de volgende combinatiepreparaten:

De patenthouder van Emtricitabine is Gilead Sciences, die het middel op de markt brengt als Emtriva en in de bovengenoemde combinatiepreparaten.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

Emtricitabine werd ontdekt door de aan Emory University verbonden wetenschappers Dennis C. Liotta, Raymond F. Schinazi en Woo-Baeg Choi. Emory gaf het middel in 1996 in licentie aan Triangle Pharmaceuticals, een bedrijf dat in 2003 werd overgenomen door Gilead Sciences.[2] Gilead zette de ontwikkeling van emtricitabine voort en bracht het in 2003 op de markt.[3] Een jaar later werd emtricitabine in één tablet gecombineerd met het eveneens door Gilead geproduceerde tenofovir disoproxil. Dit combinatiepreparaat met de naam Truvada groeide uit tot een van de meest toegepaste middelen bij de behandeling van hiv.

Bijwerkingen[bewerken | brontekst bewerken]

De meest voorkomende bijwerkingen van emtricitabine zijn hoofdpijn, diarree, misselijkheid en spierpijn en -zwakheid. Als ernstige, zij het zeldzame bijwerking van het middel kan melkzuuracidose optreden.[4]