Everydays

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Everydays
Single van:
Buffalo Springfield
Van het album:
Buffalo Springfield again
A-kant(en) Expecting to fly
Uitgebracht 1968
Soort drager Vinyl
Genre Jazzy
Psychedelische muziek
Duur 2:38
Label Atco Records
Schrijver(s) Stephen Stills
Producent(en) Ahmet Ertegun, Neil Young en Stephen Stills
Volgorde op Buffalo Springfield again
A2
A child's claim to fame
  A3
Everydays
  A4
Expecting to fly
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Everydays is een lied van Buffalo Springfield dat werd geschreven door Stephen Stills. Het verscheen in 1967 op het album Buffalo Springfield again en werd een jaar later meegeperst op de single Expecting to fly.

Tekst en muziek[bewerken | brontekst bewerken]

Stills speelde het nummer zelf op de piano werd daarbij ondersteund door Jim Fielder op de basgitaar. In het introverte nummer deelden Stills en Richie Furay samen ingetogen de leadzang. Terwijl het pianospel het nummer een jazzy geluid geeft, mixte Neil Young hier de distortion van zijn elektrische gitaar doorheen.

De titel Everydays verwijst naar het leven van alledag dat in het lied beschreven wordt als well, well, well, another day. Een vogel, niets dat gezegd wordt is verkeerd, een supermarkt. Het leven van alledag doodt de tijd. Ondertussen zijn er psychedelische elementen aan toegevoegd, zoals in: Up in a tree a jailbird yellin' at me. Een jailbird is echter geen vogel maar een bajesklant.

Uitvoeringen en covers[bewerken | brontekst bewerken]

In de jaren erop stond het nummer zelden op verzamelalbums, terwijl het daarentegen in 2001 twee maal terugkwam in de Box set.

Daarnaast verschenen er covers die eveneens in de jazz gedoopt werden, zoals van de Amerikaanse jazzmusicus Kenny Burrell (Blues - The common ground, 1968) en de Britse band Yes (Time and a word, 1970). De versie van Yes verscheen daarnaast ook op verschillende compilatiealbums, zoals 2 originals of Yes en The studio albums 1969-1987. Ook verscheen er enkele decennia later nog een live-versie van Brenda Carol (Live at the HotHouse Cafe, 1999).

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]