Felix van Bourbon-Parma

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Felix van Bourbon-Parma
1893 - 1970
Prince Félix of Luxembourg, Prince of Parma and Princely consort of Luxembourg (1893-1970).jpg
prins-gemaal van Luxemburg
Periode 1919 - 1964
Voorganger Maria Anna van Bragança
Opvolger Josephine Charlotte van België
Vader Robert I van Parma
Moeder Maria Antonia van Bragança

Felix Marie Vincent (Schwarzau am Steinfeld, Neder-Oostenrijk, 28 september 1893 - Luxemburg, 8 april 1970) Prins van Luxemburg, Prins van Bourbon-Parma, was de prins-gemaal van groothertogin Charlotte van Luxemburg en de vader van groothertog Jan.

Als zoon van de laatste soeverein van Parma, de in 1859 verdreven hertog Robert I en zijn 2de echtgenote Maria Antonia van Bragança, groeide hij op in Oostenrijk waar zijn zus Zita keizerin was. Felix was het 18de kind van de 24 kinderen van zijn vader (in 2 huwelijken). Hij diende tot 1918 in het Oostenrijkse leger en trad op 6 november 1919 in het huwelijk met zijn nicht groothertogin Charlotte, die op dat moment 9 maand op de troon zit. Ter gelegenheid van het huwelijk wordt hij genaturaliseerd tot Luxemburger en krijgt hij de titels van prins van Luxemburg en prins van Nassau. Van 1923 tot 1932 was hij voorzitter van het Luxemburgse Rode Kruis.

Bij de Duitse inval op 10 mei 1940 vluchtte hij met zijn gezin naar de Verenigde Staten en daarna naar Londen. In 1945 keerden zij terug en in 1947 nam hij het voorzitterschap van het Rode Kruis weer op zich (tot 1969). Charlotte droeg in 1961 de regering over aan de troonopvolger Jan en trad in 1964 ten gunste van hem af - dit tot Felix' grote ergernis. Charlotte en Felix trokken zich terug op het kasteel Fischbach. In 1969, ter gelegenheid van hun gouden huwelijksverjaardag, ontvangen Charlotte en Felix het Kruis van de Ordre de la Résistance. Felix stierf op 8 april 1970 op het kasteel Fischbach.

Zijn graftombe bevindt zich in de Nassau-crypte van de kathedraal van Luxemburg.

Kinderen[bewerken]