Ferdinand Sassen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Ferdinand Sassen
Ferdinand Sassen in 1930
Ferdinand Sassen in 1930
Persoonlijke gegevens
Volledige naam Ferdinand Léon Rudolphe Sassen
Geboortedatum 13 augustus 1894
Sterfdatum 16 september 1971
Sterfplaats Lugano
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederland
Wetenschappelijk werk
Vakgebied Theologie, filosofie
Bekend van Geschiedenis van de wijsbegeerte in Nederland
Instituten Katholieke Universiteit Nijmegen; Rijksuniversiteit Leiden.
Portaal  Portaalicoon   Filosofie

Ferdinand Léon Rudolphe (Ferd.) Sassen (13 augustus 1894 - Lugano, 16 september 1971) was een Nederlandse priester, filosoof en hoogleraar filosofie aan de Katholieke Universiteit Nijmegen en de Rijksuniversiteit Leiden. Hij is vooral bekend van zijn werk over de geschiedenis van de filosofie in Nederland.[1]

Biografie[bewerken]

Jeugd en opleiding[bewerken]

Ferdinand Sassen werd geboren in Nijmegen in 1894, en stamde uit een patriciërsfamilie die verschillende wetenschappers, politici en bestuurders had voortgebracht. Zijn vader was civiel ingenieur bij de Maatschappij tot Exploitatie van Staatsspoorwegen. Hij volgde de lagere school in Breda en het Canisiuscollege te Nijmegen.

Vanaf 1912 studeerde hij filosofie in Fribourg, Zwitserland, waar hij in 1915 promoveerde op het proefschrift De theoria cognitionis Plotini cetero ejus systemati comparata. Daarna studeerde hij theologie aan het bisschoppelijk seminarie in Roermond. In 1919 werd hij tot priester gewijd.[2]

Verdere carrière[bewerken]

Hij was docent in Rolduc van 1919 tot 1931. Van 1929 tot 1945 was hij hoogleraar filosofie in Nijmegen en van 1946 tot 1964 in Leiden. In 1936 werd hij lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen. Na 1940 heeft hij zich verder toegelegd op de geschiedenis van de filosofie en van het filosofie-onderwijs in Nederland.

Als priester van het bisdom Roermond heeft hij zich zijn leven lang sterk met dit diocees en met de provincie Limburg verbonden gevoeld en zich steeds voor hun beider belangen ingezet: bijvoorbeeld voor de erkenning van staatswege van de nieuw opgerichte Hogeschool voor Theologie en Pastoraat te Heerlen en bij de voorbereidingen tot oprichting van een Universiteit van Maastricht.[2]

Sassen had een eredoctoraat ontvangen van de Université Laval, en was Lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW). Hij is onderscheiden als ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw, en als commandeur in de Orde van Oranje-Nassau.[3]

Publicaties[bewerken]

Saasen schreef vele artikelen en een tiental boeken over kennistheorie in de Griekse en Romeinse oudheid, Italiaanse letterkunde en rechtsfilosofie[4]. Een selectie:

  • 1917. De theoria cognitionis Plotini cetero ejus systemati comparata
  • 1921. Het Gioacchino-vraagstuk der Divina Commedia
  • 1933. Thomas van Aquino
  • 1934. Waarheid en zekerheid
  • 1934. Overheidsgezag en revolutie.

Specifiek op het gebied van de geschiedenis van de filosofie.[5]

  • 1928. Geschiedenis van de wijsbegeerte der Grieken en Romeinen.
  • 1928. Geschiedenis der patristische en middeleeuwsche wijsbegeerte.
  • 1931. De middeleeuwsche wijsbegeerte in de Nederlanden.
  • 1933. Geschiedenis van de nieuwere wijsbegeerte tot Kant.
  • 1934. Geschiedenis van de wijsbegeerte der negentiende eeuw.
  • 1940. Wijsbegeerte van onzen tijd.
  • 1941. Wijsgeerig leven in Nederland in de twintigste eeuw.
  • 1959. Geschiedenis van de wijsbegeerte in Nederland: tot het einde der negentiende eeuw. Elsevier.
Over Sassen

Externe links[bewerken]