Finrod Felagund

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Finrod Felagund
Tolkien-personage
Andere namen Findaráto Ingoldo, Nóm, de Trouwe, de Vriend van mensen
Titel Koning van Nargothrond
Geslacht Man
Afkomst Elf, Noldo//Teleri
Overlijdensjaar 468
Familie
Vader Finarfin
Moeder Eärwen
Echtgeno(o)t(e) Amarië
Nageslacht Geen

Finrod Felagund is een personage uit de werken van J.R.R. Tolkien.

Hij was de zoon van Finarfin, de kleinzoon van Finwë en daarmee van nobele afkomst. Zijn moeder was Eärwen, een Telerijnse elf. Angrod en Aegnor waren zijn broers en Galadriel zijn zuster.

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Hij verwierf faam als stichter van Nargothrond en door zijn vriendschap met de mensen. Finrod is een belangrijk personage uit De Silmarillion. In de 12-delige reeks de Geschiedenis van Midden-aarde, die net zoals de Silmarillion pas na Tolkiens dood werd gepubliceerd, wordt hij ook genoemd. Er bestaan echter wel enkele verschillen tussen deze werken. Zie hiervoor ook het canon van Midden-aarde.

Geschiedenis[bewerken]

De Noldor leefden in de Eerste Era in de gezegende landen van Aman. Nadat Morgoth de Silmarillen had geroofd en daarbij Finwë doodde wilde de heethoofdige oom van Finrod, Fëanor, onmiddellijk de achtervolging inzetten. Ondanks dat Finrod, en met hem vele andere, het hier niet mee eens waren migreerden de Noldor en masse naar Midden-aarde. Een aantal van de Noldor bleven na de broedermoord te Alqualondë achter, waaronder Finarfin. Finrod zette door zonder zijn vader, al liet hij daarmee zijn geliefde, Amarië van de Vanyar, achter. In de afwezigheid van Finarfin werd Finrod koning van de derde tak van de Noldor.

Eenmaal in Midden-aarde aangekomen bouwde Finrod een toren op het eiland Tol Sirion, Minas Tirith, om zo Morgoth en de noordelijke landen in de gaten te kunnen houden. Zijn neef Turgon bezocht hem daar en beide Elfen werden er in hun dromen door Ulmo toe aangezet om een eigen verborgen veste te bouwen. Finrod raakte geïnspireerd door Menegroth, de hoofdstad van Doriath, en met behulp van de Dwergen hieuw hij Nargothrond uit in de grotten aan de westoever van de Narog. Dit leverde hem zijn bijnaam Felagund op, wat 'Houwer van Grotten' betekent. De Dwergen vervaardigden in die tijd ook de Nauglamír voor hem, een halssnoer van grote schoonheid.

Finrod hield ervan om door Midden-aarde te zwerven en tijdens een van deze tochten kwam hij in Thargelion Mensen tegen. Daarmee was hij de eerste van de Noldor die Mensen ontmoette en hij wist hun vriendschap te winnen. De groep was onderdeel van het Huis van Bëor en toen Felagund terugkeerde naar Nargothrond ging Bëor met hem mee. Deze band legde Finrod geen windeieren. Tijdens de Dagor Bragollach redde Barahir, een afstammeling van Bëor, het leven van de Elfenkoning. Uit dankbaarheid gaf Finrod zijn ring aan de mens. Jaren later zou Beren Erchamion, de zoon van Barahir, in zijn queeste voor de Silmaril de hulp van Finrod vragen. Zoals verteld in het lied van Leithian vertrokken ze met twaalf uit Nargothrond: Beren, Finrod en tien Elfenstrijders onder leiding van Edrahil. In de tussentijd was Minas Tirith echter ingenomen door Sauron en herdoopt tot Tol-in-Gaurhoth. Ondanks de poging van het gezelschap om in vermomming langs dit bolwerk te glippen wist Sauron hen gevangen te nemen. In de kerkers werden de gevangen één voor één vermoord door een weerwolf totdat alleen Beren en Finrod overbleven. Sauron vermoedde dat hij een belangrijke Elf te pakken had en besloot dat het Berens tijd was om te sterven. Maar met een laatste krachtsinspanning brak Finrod zijn ketenen en doodde de weerwolf met zijn blote handen. Dodelijk verwond stierf Finrod zelf spoedig daarna.

Namen[bewerken]

  • Finrods naam is de Sindarijnse afgeleide van het Quenya Findaráto, wat ruwweg vertaald kan worden als 'machtige afstammeling van Finwë'. Zijn tweede (moeder)naam luidde Ingoldo.
  • Felagund was een aan hem gegeven epessë van de Dwergen. Het betekent 'Houwer van Grotten' en is een Sindarijnse vorm van het Khuzdulse 'Felak-gundu'.
  • De Mensen van het huis van Bëor noemden hem Nóm, hetgeen 'wijsheid' betekent in hun taal.

Het Huis van Finarfin[bewerken]

De Hoge Koningen van de Noldor zijn aangegeven met de getallen 1 tot en met 6.

Het huis van Fëanor is aangegeven in het paars, het huis van Fingolfin in het blauw en het huis van Finarfin in het groen.

 
 
 
 
 
 
 
 
Mahtan
 
Míriel
 
Finwë1
 
Indis
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Nerdanel
 
 
 
Fëanor2
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Maedhros
 
Maglor
 
Celegorm
 
Caranthir
 
Curufin
 
 
Amrod
 
Amras
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Celebrimbor
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Findis
 
Fingolfin3
 
Anairë
 
Irimë
 
Finarfin
 
Eärwen
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Fingon4
 
Turgon5
 
Elenwë
 
Eöl
 
Aredhel
 
Argon
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Tuor
 
 
 
Idril
 
 
 
 
 
Maeglin
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Finrod
 
Amarië
 
Angrod
 
Eldalôtë
 
Aegnor
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Eärendil
 
Elwing
 
 
 
 
 
Orodreth
 
Celeborn
 
Galadriel
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Gil-galad6
 
Finduilas
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Elros
 
Elrond
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Celebrían
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Aragorn
 
 
 
 
 
 
 
Arwen
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Eldarion
 
Dochters

Andere versies van het verhaal[bewerken]

  • In eerdere versies van het verhaal werd de naam Finrod gegeven aan de Elf die later Finarfin zou worden. Finrod heette toen Inglor Felagund.
  • In De Silmarillion wordt beweerd dat Orodreth Finrods broer is. Christopher Tolkien, de zoon van J.R.R. Tolkien en redacteur van de Silmarillion, heeft toegegeven dat dat een fout is.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • Tolkien, J.R.R. & Christopher (1979) De Silmarillion. (M. Schuchart, Vert.). London: Allen & Unwin (Eerste uitgave in 1978). ISBN 9027470774
  • Tyler, J.E.A. (1976) The Tolkien Companion. New York: St. Martin's Press (Eerste uitgave in 1976)