Fovea centralis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Rechteroog met de fovea

De fovea centralis of het centrale groefje[1] is een inzinking middenin de gele vlek van het netvlies. Bij zoogdieren bevindt zich op de plek het gebied waarmee het scherpst gezien kan worden. Mensen hebben het nodig om te kunnen lezen, televisie te kijken en iedere andere activiteit waarbij visueel detail een grote rol speelt.

De fovea centralis is niet helemaal gesitueerd in het verlengde van de optische as, maar ligt 4 tot 8 graden temporaal ervan. In de fovea bevinden zich bijna uitsluitend kegeltjes en geen staafjes. De kegeltjes zijn, ten opzichte van de rest van het netvlies, kleiner en dichter opeen gepakt in een hexagonaal patroon. In de fovea centralis is ieder kegeltje verbonden met een zenuwvezel van de nervus opticus.

Literatuurverwijzingen[bewerken]

  1. Kloosterhuis, G. (1965). Praktisch verklarend zakwoordenboek der geneeskunde (9de druk). Den Haag: Van Goor Zonen.