Frans van Daele
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/97/Van_Daele_2010_in_Berlin_Network_European_Movement.jpg/260px-Van_Daele_2010_in_Berlin_Network_European_Movement.jpg)
Franciskus Romanus Rumoldus (Frans) baron van Daele (Oostburg, 24 oktober 1947) is een voormalig Belgisch topdiplomaat en sinds 2013 kabinetschef van koning Filip van België. [1] Zijn ambtelijke en diplomatieke loopbaan omspande ruim veertig jaar.
Biografie
Van Daele werd in Zeeuws-Vlaanderen geboren als zoon van de Belg Daniël L. Van Daele (1912-1990) en de Nederlandse Johanna Dekkers (1914-1997). Op twaalfjarige leeftijd verhuisde hij naar Knokke en van 1967 tot 1970 studeerde hij Romaanse filologie en kunstwetenschappen aan de Katholieke Universiteit Leuven. Hij spreekt Nederlands, Frans, Engels, Duits en Italiaans. Van Daele is gehuwd met Chris Deroover en heeft twee dochters en een zoon.
In zijn carrière in de Belgische diplomatie was hij onder meer ambassadeur in Italië en de Verenigde Staten en vertegenwoordigde hij het land bij de Europese Unie, de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie en was kabinetschef van meerdere ministers van Buitenlandse zaken. Van 2010 tot 2012 was Van Daele kabinetschef van Herman Van Rompuy, de voorzitter van de Europese Raad, en sloot daarmee zijn carrière af. Met Van Rompuy had hij gedurende zijn hele carrière nauwe banden onderhouden, nadat ze elkaar begin jaren 70 kort na Van Daeles studententijd hadden leren kennen. Ook politiek onderhield hij goede betrekkingen met de CVP, de latere CD&V, maar hij werkte ook samen met politici van andere ideologieën. Van Daele wordt algemeen gezien als een man die achter de schermen compromissen uitwerkt, met een scherp oog voor uitvoerbaarheid. De diplomaat werkte zo mee aan het Verdrag van Amsterdam, het Verdrag van Nice (2001) en de Verklaring van Laken die leidden tot het Verdrag van Lissabon.[2][3]
Op 22 juli 2013 werd Van Daele aangesteld als kabinetschef van koning Filip. De voormalige diplomaat beschikt over een uitgebreid internationaal contactennetwerk. Door die nieuwe functie moest hij zijn pas verkregen mandaat in de raad van bestuur van Umicore opgeven.[4] Hij zetelde er sinds april 2013.[5]
In 2002 werd hem erfelijke adel verleend met de persoonlijke titel van baron. Zijn wapenspreuk luidt Constans dum volvitur. In 2005 werd de titel erfelijk op zijn mannelijke afstammelingen.[6]
Naast zijn professionele bezigheden is Van Daele bestuurder van de KU Leuven en sinds 2008 voorzitter van de Alumni Lovanienses,[7] lid van de adviesraad van het Itinera Institute en bestuurder van de Muziekkapel Koningin Elisabeth.[8][9]
Op 2 november 2017 benoemde koning Filip hem tot Minister van Staat voor de uitmuntende diensten die hij aan vorst en vaderland heeft bewezen.[10]
Uitgeoefende functies
- 1971: medewerker van Étienne Davignon, toen directeur-generaal politieke aangelegenheden bij het ministerie van Buitenlandse Zaken.
- 1973: vertegenwoordiger bij de Europese Unie
- 1977: diplomaat in Athene
- 1981: vertegenwoordiger bij de Europese Unie
- 1984: woordvoerder van het ministerie van Buitenlandse Zaken
- 1986: ambassadeur in Rome
- 1989: VN-ambassadeur
- 1991: vertegenwoordiger in de Veiligheidsraad
- 1994: directeur politiek op Buitenlandse Zaken
- 1997: EU-ambassadeur en permanent vertegenwoordiger bij de Europese Unie
- 2002: ambassadeur in de Verenigde Staten
- 2006: ambassadeur in de VS en vertegenwoordiger in de NAVO[11]
- 2009: kabinetschef van Herman Van Rompuy, de voorzitter van de Europese Raad.[12]
- 2013: bestuurslid Umicore
- 2013-2017: kabinetschef van koning Filip
Van Daele ging in 2012 met pensioen als ambtenaar in diplomatieke dienst voor het Ministerie van Buitenlandse Zaken.[13] Hij beëindigde zijn opdracht als kabinetschef van de koning na de zomer van 2017 en werd opgevolgd door Vincent Houssiau.[14]
Externe link
Bron:
Referenties:
- ↑ Biografische gegevens
- ↑ (en) European Voice: Behind-the-scenes fixer Geraadpleegd 2 december 2012
- ↑ De Morgen: President Herman kan altijd rekenen op baron Frans, 31 mei 2012 Geraadpleegd 2 december 2012
- ↑ Frans Van Daele neemt ontslag uit raad van bestuur Umicore. De Morgen (25 juli 2013). Geraadpleegd op 25 juli 2013.
- ↑ Frans van Daele vertrekt als Umicore-bestuurder. De Standaard (26 juli 2013). Geraadpleegd op 26 juli 2013.
- ↑ De Standaard: Titel erfelijk
- ↑ Frans Van Daele nieuwe voorzitter van Alumni Lovanienses, KU Leuven, 10 juli 2008
- ↑ Montesquieu Instituut: bij F. baron (Frans) Van Daele
- ↑ jobat.be, Rechterhand Herman Van Rompuy met (verplicht) pensioen: ‘Ik had de rit graag uitgereden’
- ↑ Moniteur Belge, 21 novembre 2017, p. 99771
- ↑ Gva: Frans Van Daele Nato ambassadeur
- ↑ Rtl : Kabinetschef Van Rompuy
- ↑ De Standaard : Pensioen Frans van Daele
- ↑ Kabinetschef van zijne Majesteit de Koning, monarchie.be, 25 februari 2017