Franz Josef Strauß

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Franz Josef Strauß
Franz Josef Strauß
Franz Josef Strauß
Geboren 6 september 1915
München, Beieren
Vlag van Duitse Keizerrijk Duitsland
Overleden 3 oktober 1988
Regensburg, Beieren
Vlag van Duitsland Duitsland
Politieke partij BVP (1932–1933)
CSU (vanaf 1945)
Partner Marianne Strauss (1957–1984)
Renate Piller (1986–1988)
Beroep Politicus
Jurist
Onderwijzer
Auteur
Religie Rooms-katholiek
Handtekening Handtekening
Minister-president van Beieren
Aangetreden 6 november 1978
Einde termijn 3 oktober 1988
Voorganger Alfons Goppel
Opvolger Max Streibl
Voorzitter van de Bondsraad
Aangetreden 1 november 1983
Einde termijn 31 oktober 1984
Voorganger Johannes Rau
Opvolger Lothar Späth
Partijleider van de CSU
Aangetreden 18 maart 1961
Einde termijn 3 oktober 1988
Voorganger Hanns Seidel
Opvolger Theo Waigel
Vicefractievoorzitter van de
CDU/CSU in de Bondsdag
Aangetreden 22 oktober 1969
Einde termijn 6 november 1978
Voorganger Richard Jaeger
Opvolger Max Streibl
Bondsminister van Financiën
Aangetreden 1 december 1966
Einde termijn 22 oktober 1969
Premier Kurt Georg Kiesinger (Bondskanselier)
Voorganger Kurt Schmücker
Opvolger Alex Möller
Bondsminister van Defensie
Aangetreden 16 oktober 1956
Einde termijn 9 januari 1963
Premier Konrad Adenauer (Bondskanselier)
Voorganger Theodor Blank
Opvolger Kai-Uwe von Hassel
Bondsminister voor Kernveiligheid
Aangetreden 20 oktober 1955
Einde termijn 16 oktober 1956
Premier Konrad Adenauer (Bondskanselier)
Voorganger Eerste
Opvolger Siegfried Balke
Bondsminister zonder portefeuille
Aangetreden 20 oktober 1953
Einde termijn 20 oktober 1955
Premier Konrad Adenauer (Bondskanselier)
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Franz Josef Strauß
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Vice-leider van de CSU
Aangetreden 12 mei 1952
Einde termijn 18 maart 1961
Voorganger Hanns Seidel
Opvolger Max Streibl
Lid van de Bondsdag
voor Beieren
Aangetreden 25 januari 1987
Einde termijn 19 maart 1987
Aangetreden 7 september 1949
Einde termijn 30 november 1978
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Franz Josef Strauß (München, 6 september 1915 - Regensburg, 3 oktober 1988) was een Duits politicus van de CSU.

Achtergrond[bewerken | brontekst bewerken]

Franz Josef Strauß was het tweede kind van een Münchense slager. In 1935 rondde hij het gymnasium af met het beste examenresultaat in Beieren sinds 1910. Zijn inschrijving aan de universiteit van München werd in eerste instantie afgewezen omdat Strauß geen lid was van een nationaalsocialistische organisatie. Na bemiddeling van een vroegere leraar en tutor werd hij alsnog toegelaten en begon aan zijn studie.[1] Strauß werd lid van een katholieke studentenvereniging. Vanaf 1939 diende Strauß in de Wehrmacht. Na verwonding door bevriezingen aan het oostfront kreeg hij een officiersfunctie in Beieren.

Politieke carrière[bewerken | brontekst bewerken]

Aan het eind van de Tweede Wereldoorlog kwam Strauß in Amerikaanse krijgsgevangenschap. Hij werd door de Amerikanen gekwalificeerd als "politiek onbelast" en kreeg een functie als plaatsvervangend Landrat van het toenmalige Landkreis Schongau in Beieren.

CSU[bewerken | brontekst bewerken]

  • In 1945 wordt Strauß lid van de CSU.
  • In 1949 wordt hij algemeen secretaris.
  • In 1952 wordt hij vicevoorzitter.
  • Van 1961 tot zijn dood bleef hij voorzitter.

Landelijke politiek[bewerken | brontekst bewerken]

Vanaf de oprichting van de Bondsdag in 1949 tot 1978 en korte tijd in 1987 was Strauß lid van de Bondsdag. Vanaf 1949 tot zijn ministerschap was Strauß plaatsvervangend fractievoorzitter van de gecombineerde CDU/CSU-fractie. Na zijn aftreden als minister van Defensie was hij weer plaatsvervangend fractievoorzitter van 1963-1966.

In 1953 werd hij minister zonder portefeuille in het kabinet van Konrad Adenauer. In 1955 werd hij minister van het nieuwe ministerie van Onderwijs en Onderzoek. In 1956 werd hij na Theodor Blank de tweede minister van Defensie van de Bondsrepubliek. Toen de redactie van het weekblad Der Spiegel door de politie doorzocht werd op zoek naar vermoede staatsgeheime informatie beweerde Strauß hiervan niets te weten. Toen de betrokkenheid van Strauß aan het licht kwam ontstond een kabinetscrisis. Strauß kwam hierna niet terug als minister en werd weer plaatsvervangend fractievoorzitter in de Bondsdag.

In het kabinet van de zogenaamde Grote Coalitie met de SPD onder Kurt Georg Kiesinger werd Strauß in december 1966 minister van Financiën. In 1969 nam de CSU geen deel aan de nieuwe regering en kwam Strauß weer in de Bondsdag terecht.

Optreden na 1969[bewerken | brontekst bewerken]

  • In 1975 bezocht Strauß als eerste West-Duitse politicus de Chinese leider Mao Zedong.
  • In 1977 bezocht Strauß Chili voor een bezoek aan dictator Augusto Pinochet. Tijdens deze reis ontving hij een eredoctoraat in de rechtsgeleerdheid.
  • In 1978 verliet Strauß de Bondsdag en werd op 7 november minister-president van de deelstaat Beieren. Ook was hij in Beieren van 1978 tot zijn dood lid van de Beierse Landdag, het regionale parlement.
  • In 1980 was Strauß kanselierskandidaat in de landelijke verkiezingen. Het resultaat was echter slechter dan Helmut Kohl vier jaar eerder had gehaald (44,5 % tegenover 48,6 %).
  • In 1983 regelde hij een miljardenkrediet voor de noodlijdende DDR, tot grote verbazing van iedereen, omdat Strauß tot dan toe uitermate vijandig tegenover de DDR stond.
  • In de jaren zestig leverde Duitsland onderzeeboten aan Israël. Strauß was hiervoor als minister van Defensie medeverantwoordelijk. De duikboten waren in het geheim voorzien van kernwapens. Het ging om een miljoenenorder voor de Duitse wapenindustrie. Naar buiten werd dit officieel geheim gehouden.In 2015 publiceerde het Duitse weekblad Der Spiegel hierover.

Beoordeling van Franz Josef Strauß[bewerken | brontekst bewerken]

Strauß was in Duitsland altijd omstreden. In zijn thuisbasis Beieren werd Strauß op handen gedragen. De CSU heeft in het deelstaatparlement tientallen jaren de absolute meerderheid gehad. Buiten Beieren wist Strauß velen tegen zich in het harnas te jagen. Zijn poging in 1980 om kanselier van Duitsland te worden mislukte mede door de weerstand die hij bij de kiezers buiten Beieren opriep. De jarenlange macht van de CSU leidde ook tot klachten over vriendendiensten en machtsmisbruik. Desondanks heeft in Beieren de positieve kant van Strauß de overhand gehouden. In 1992 werd de nieuwe luchthaven van München naar Franz Josef Strauß vernoemd.

Zie de categorie Franz Josef Strauß van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
Voorganger:
Eerste
Bondsminister voor
Kernveiligheid

1955–1956
Opvolger:
Siegfried Balke
Voorganger:
Theodor Blank
Bondsminister van Defensie
1956–1963
Opvolger:
Kai-Uwe von Hassel
Voorganger:
Hanns Seidel
Partijleider van de CSU
1961–1988
Opvolger:
Theo Waigel
Voorganger:
Kurt Schmücker
Bondsminister van Financiën
1966–1969
Opvolger:
Alex Möller
Voorganger:
Alfons Goppel
Minister-president van Beieren
1978–1988
Opvolger:
Max Streibl