Georg-Hans Reinhardt

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Georg-Hans Reinhardt
BUNDESARCHIV, Georg-Hans Reinhardt 1.jpg
Geboren 1 maart 1887
Bautzen, Saksen, Duitse Keizerrijk
Overleden 22 november 1963
Tegernsee, Beieren, West-Duitsland
Rustplaats Friedhof Tegernsee, Tegernsee, Landkreis Miesbach, Beieren, Duitsland[1][2]
Land/zijde Flag of Germany (1867–1919).svgDuitse Keizerrijk
Flag of Germany (3-2 aspect ratio).svgWeimarrepubliek
Flag of Germany (1935–1945).svg Nazi-Duitsland
Vlag van Duitsland tijdens de geallieerde bezetting Duitsland
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland
Onderdeel Flagge Königreich Sachsen (1815-1918).svg Saksisch leger[3]
War Ensign of Germany (1903–1919).svg Deutsches Heer
War Ensign of Germany (1922–1933).svg Reichswehr
Balkenkreuz.svg Heer
Dienstjaren 1907 - 1945
Rang WMacht Arabesken Generale OF9-6 1945.svg WMacht H OF9 GenOberst 1945.svg
Generaloberst
Eenheid 8. Königlich-Sächsische Infanterie-Regiment Nr. 107[3]
Führerreserve (OKH)
26 januari 1945[4]
Bevel 1. Schützen-Brigade
12 oktober 1937[5]
4e Pantserdivisie
1 september 1939 -
5 februari 1940[6]
Panzer Korps 41
5 februari 1940 -
4 oktober 1941
41e Legerkorps
l5 februari 1940[7] -
30 september 1941[8]
3e Pantserleger
5 oktober 1941 -
15 augustus 1944[9]
Heeresgruppe Mitte
17 augustus 1944 -
25 januari 1945[10]
Slagen/oorlogen Eerste Wereldoorlog

Tweede Wereldoorlog

Onderscheidingen Zie decoraties
Georg-Hans Reinhardt (tweede van links) en generaal Walter Krüger in Rusland (juni 1941)

Georg-Hans Reinhardt (Bautzen, 1 maart 1887 - Tegernsee, 24 november 1963) was een Duits militair. Hij vocht in de Eerste en Tweede Wereldoorlog en bracht het tot kolonel-generaal der Pantsertroepen. Reinhardt diende in het Saksische leger, in de Reichswehr en in de Wehrmacht. In 1940 braken zijn tanks het westelijke front in de Ardennen. Later vocht hij aan het Oostfront.

Na de oorlog werd hij in 1947 veroordeeld wegens bedreven oorlogsmisdrijven en misdrijven tegen de menselijkheid, zoals moord op en slechte behandeling van krijgsgevangenen alsmede moord op en deportatie en gijzeling van burgers in bezette landen. Hij kreeg een gevangenisstraf van vijftien jaar opgelegd maar werd reeds in 1952 vrijgelaten.

Na 1954 was Reinhardt voorzitter van het Gesellschaft für Wehrkunde. Hij schreef een aantal gedenkschriften. Voor deze verdiensten ontving hij op 24 november 1962 het Großes Verdienstkreuz des Verdienstordens der Bundesrepublik Deutschland.

Reinhardt was onder andere Ridder in de Saksische Militaire Orde van Sint-Hendrik, drager van het IJzeren Kruis Ie en IIe Klasse en van het Ridderkruis van het IJzeren Kruis met Eikenloof en Zwaarden.

Militaire loopbaan[bewerken | brontekst bewerken]

Decoraties[bewerken | brontekst bewerken]

  • „An der Durchführung dieser Operationen waren die Armeen des Generalfeldmarschalls von Kluge, der Generalobersten Freiherr von Weichs und Strauß, sowie die Panzerarmeen der Generalobersten Guderian, Hoth, Hoepner und des Generals der Panzertruppen Reinhardt beteiligt."[4]
  • „Bij de uitvoering van deze operaties waren de legers van Generaal-veldmaarschalk von Kluge, de Kolonel-generaals Freiherr von Weichs en Strauss betrokken, zowel als de tanklegers van Kolonel-generaal Guderian, Hoth, Hoeppner en Generaal der Pantsertroepen Reinhardt."[15]
  • 21 januari 1944; citaat Wehrmachtsbericht:
  • „In der seit dem 13. Dezember 1943 andauernden großen Abwehrschlacht im Raum von Witebsk haben unsere unter dem Oberbefehl des Generalobersten Reinhardt stehenden Truppen den von den Sowjets unter Einsatz von über 50 Schützendivisionen und zahlreichen Panzerverbänden angestrebten operativen Durchbruch unserer Front in harten Kämpfen vereitelt und dem Feind starke Verluste zugefügt."[4]
  • „In de grote defensieve slag in het gebied rond Witebsk, die sinds 13 december 1943 wordt gevoerd, hebben troepen onder commando van Kolonel-generaal Reinhardt in harde gevechten de operationele doorbraak van ons front door de Sovjets voorkomen en zware verliezen toegebracht aan de vijand die ongeveer 50 infanteriedivisies en talloze pantsereenheden had ingezet."[15]