Groesbeek Canadian War Cemetery

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Groesbeek Canadian War Cemetery
Cross of Sacrifice
Cross of Sacrifice
Voor Tweede Wereldoorlog
Bouwjaar 1945
Inhuldiging 1946
Locatie Groesbeek, Nederland
Totaal aantal herdachte slachtoffers 2617
Verantwoordelijke Commonwealth War Graves Commission

Groesbeek Canadian War Cemetery is de laatste rustplaats voor 2619 gesneuvelde militairen, waarvan het grootste deel Canadezen, uit de Tweede Wereldoorlog, gelegen in de Nederlandse gemeente Berg en Dal. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission.

Indeling[bewerken]

De inrichting van Britse erevelden is uniform in alle 140 landen waar de Commonwealth War Graves Commission (Oorlogsgravencommissie van het Britse Gemenebest) verantwoordelijk is voor het onderhoud van de oorlogsgraven. Het eerste wat gezien wordt na het betreden van het ereveld is het Memorial, een wand van witte natuursteen die alle namen bevat van soldaten die vermist zijn nadat in augustus 1944 de Franse rivier de Seine was overgestoken. Dit zijn 1.047 namen (942 Britse soldaten, 102 Canadese soldaten, twee soldaten uit Zuid-Afrika en één Britse piloot). Boven op de gedenkmuur staat de latijnse tekst: PRO AMICIS MORTUI AMICIS VIVIMUS dit betekent Wij leven door in de harten van de vrienden voor wie wij stierven. Op de kop van het ereveld staat het Cross of Sacrifice, een van portlandsteen gemaakt kruis met daarop een metalen zwaard.

Geschiedenis[bewerken]

Het ereveld werd op 4 mei 1947 geopend door koningin Wilhelmina. De locatie van het ereveld is uitgekozen door burgemeester Jonkheer van Grotenhuis van Onstein. Hij vond de locatie zeer geschikt omdat vanaf het kerkhof de Duitse grens gezien kon worden. De werkzaamheden voor het ereveld begonnen in de zomer van 1945 en werden verricht onder leiding van zes Canadese militairen. Na twee jaar was de eerste versie klaar. In de loop der jaren zijn de grafzerken twee maal vervangen. In de eerste versie waren ze gemaakt van hout. Later zijn ze vervangen door stalen kruizen. Weer later werden ze van natuursteen gemaakt. Het Cross of Sacrifice was de eerste vier jaar van hout. In 1950 is deze vervangen door een natuurstenen exemplaar.

Uniek[bewerken]

Omdat generaal Crerar, commandant van de Canadese landmacht in Europa, het bevel gaf dat geen enkele soldaat van de landmacht mocht worden begraven in Duitsland, liggen er vooral militairen die sneuvelden buiten de Nederlandse landsgrenzen. Hoewel de meeste landen beslisten dat hun soldaten moesten worden begraven in de grond die ze met hun leven verdedigden, week Canada hier van af. Eén soldaat van de Canadese landmacht ligt begraven op het Reichswald Forest War Cemetery in Duitsland.

Poppy Day[bewerken]

Elk jaar in november vindt er een Poppy Day plaats. In Duitsland gelegerde Canadese militairen herdenken dan in Groesbeek hun gesneuvelde collega's. Verschillende veteranen komen hier om te herdenken. Een speciale Canadese legeraalmoezenier komt uit Canada om te bidden en te spreken.

Nijmeegse vierdaagse[bewerken]

Tijdens de Nijmeegse Vierdaagse wordt er door de militairen die meedoen aan de wandeltocht op de derde dag een herdenking gehouden op de begraafplaats, die langs de route bij de Zevenheuvelenweg ligt.

Aantal graven naar land[bewerken]

  • 256 Britse militairen (3 marine, 213 landmacht, 40 luchtmacht)
  • 13 onbekende Britse militairen (10 landmacht, 3 luchtmacht)
  • 3 militairen uit Australië (luchtmacht)
  • 2331 militairen uit Canada (2190 landmacht, 141 luchtmacht)
  • 7 onbekende militairen uit Canada (4 landmacht, 3 luchtmacht)
  • 1 militair uit Nieuw-Zeeland (luchtmacht)
  • 1 militair uit Rusland (landmacht)
  • 1 militair uit Nederland (landmacht) (Commando Albert de Jong 2 Dutch Troop No 10 (I.A.) Commando)
  • 1 militair uit Joegoslavië (landmacht)
  • 2 militairen uit Polen (2 landmacht)
  • 3 militairen uit België (3 landmacht)

Afbeeldingen[bewerken]

Zie ook[bewerken]