Héloïse

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Héloïse
Prent van Heloise, 1883
Religie Rooms-Katholiek
Orde Benedictijnen
Gemeenschap klooster van Argenteuil
Echte naam Héloïse d'Argenteuil of Héloïse du Paraclet
Bijnaam Héloyse, Hélose, Heloisa, Helouisa, Eloise, en Aloysia
Geboortedatum ca. 1100
Geboorteplaats bij Parijs, koninkrijk Frankrijk
Sterfdatum 16 mei 1164
Sterfplaats Ferreux-Quincey, koninkrijk Frankrijk
Ouders Hersint van Champagne en Gilbert van Garlande
Spiritueel ambt
Ambt Abdis en priorin
Periode na 1117―1164
Andere ambten Filosofe, schrijfster
Discipline
Leer Scholastiek
Bekend van liefdescorrespondentie met theoloog Petrus Abaelardus, Problemata Heloissae in de Historia Calamitatum
Portaal  Portaalicoon   Religie
Middeleeuwen
Abaelardus en Heloïse in het 14e-eeuwse manuscript Roman de la Rose

Héloïse (ca. 1100Ferreux-Quincey, 16 mei 1164) was een Franse abdis die vooral bekend is om haar liefdescorrespondentie met de theoloog Petrus Abaelardus. Héloïse was de buitenechtelijke dochter van Hersint van Champagne Lady van Montsoreau (oprichter van de abdij van Fontevraud) met de Seneschalk van Frankrijk Gilbert van Garlande.

Meestal wordt aangenomen dat ze geboren is omstreeks het jaar 1100 maar Clanchy meent door een brief van Petrus Venerabilis, waarin hij vermeldt dat Héloïse reeds bekend is tijdens zijn jeugd, dat Héloïse ouder dan Petrus moet zijn en dus omstreeks 1090 werd geboren. Dit is een belangrijk verschil inzake de relatie tussen Héloïse en Petrus Abaelardus aangezien ze door de geboortedatum van Clanchy geen tienerbruid zou zijn zoals in de meeste andere biografieën wordt aangeduid. Hoewel in de Historia Calamitatum' verwezen wordt naar haar ouders, is ze waarschijnlijk een (halve) wees of de dochter van een ongehuwde moeder, Heresindis.

Ze leerde Latijn, Grieks en Hebreeuws van de nonnen van Argenteuil.

Ze trok omstreeks 1117 in bij haar oom Fulbertus, die voor haar het onderricht door Abélard regelde. Ze kreeg van hem meer onderricht in de liefde dan in literatuur en filosofie. Nadat ze in Le Pallet, het geboortedorp van Abélard, was bevallen van haar zoon Astralabe[1] en ze, naar de wil van haar oom, in het geheim was getrouwd met Abélard, trad ze in het klooster van Argenteuil. Daar werkte ze zich op tot priorin maar werd in het begin van de jaren 1120 wegens immoreel beleid samen met haar zusters uit het klooster gezet.

Abélard bood haar de abdij de Parakleet aan waar ze in 1129 opnieuw priorin werd en in 1136 abdis. Over haar verblijf in de Parakleet is nauwelijks iets bekend. Ze stierf op 16 mei 1164 en werd naast Abaelardus begraven. In de 19e eeuw werd haar stoffelijk overschot waarschijnlijk herbergraven op de Cimetière du Père-Lachaise te Parijs.

Bibliografie[bewerken | brontekst bewerken]

  • Clanchy, M.T., Abelard, a medieval life, Oxford, 1997.
  • Charrier, C., Héloïse dans l'histoire et dans la légende, Parijs, 1933.
  • Franck, E, Abélard en Héloïse, Antwerpen, 2003 (historische jeugdroman).
  • Könsgen, Ewald, Epistolae duorum amantium: Briefe Abaelards und Heloises? (Mittellateinische Studien und Texte, viii.) Pp. xxxiii + 137. Leiden: Brill, 1974. Cloth, fl. 64.
  • Rinser, L., Abaelards Liebe, 1991.
  • Tazelaar, C. ed., Abélard, de briefwisseling met Héloïse, Amsterdam/Leuven, 1998.