Pseudo-Dionysius

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Pseudo-Dionysius ("valse Dionysius", van Gr. ψευδειν, "liegen") is de naam die tegenwoordig gegeven wordt aan een vijfde-eeuwse christelijke theoloog en neoplatonistisch filosoof, die zichzelf in zijn werken voordeed als Dionysius de Areopagiet. Hij was waarschijnlijk een Syrische monnik die rond het jaar 500 in het Grieks schreef.

Deze "vervalsing" (indertijd een veelgebruikte retorische techniek) was zo succesvol dat Pseudo-Dionysius gedurende de middeleeuwen en renaissance grote invloed genoot. Dionysius' identiteit werd echter vanaf de vijftiende eeuw sterk in twijfel getrokken.

Zijn succesvolle compromis tussen het Monofysitisme en de Orthodoxe leer leidde ertoe dat hij door theologen van beide stromingen werd aangehaald.

Vier boeken zijn van hem bewaard gebleven: Over de namen van God (waarin hij stelt dat God onnoembaar is, en waardoor hij aan het begin staat van de negatieve theologie en van de Europese mystiek); Mystieke theologie; Over de hemelse hiërarchie (waarin hij de negen engelenkoren beschrijft die tussen God en de mens zouden bestaan); Over de kerkelijke hiërarchie.

Daarnaast is ook een aantal brieven van hem bewaard gebleven.

Externe link[bewerken]