Halictus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Halictus
vrouwtje van Halictus scabiosae
vrouwtje van Halictus scabiosae
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Arthropoda (Geleedpotigen)
Klasse:Insecta (Insecten)
Orde:Hymenoptera (Vliesvleugeligen)
Onderorde:Apocrita
Superfamilie:Apoidea
Familie:Halictidae
Onderfamilie:Halictinae
Geslachtengroep:Halictini
Geslacht
Halictus
Latreille, 1804
Typesoort
Apis quadricincta Fabricius, 1776
Afbeeldingen Halictus op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Halictus op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Insecten

Halictus is een geslacht van bijen uit de familie Halictidae.

De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1804 door Pierre André Latreille. De Nederlandse benaming is groefbijen, een naam die ook voor het verwante geslacht Lasioglossum gebruikt wordt. Deze naam verwijst naar de groef die de vrouwtjes op het achterlijf hebben. Ze maken hun nesten in de bodem; die bestaan uit een aantal "cellen" met daarin stuifmeel en nectar als voeding voor de ontwikkelende larven. De bij legt een ei in elke cel en sluit die dan af. Het zijn vaak solitaire dieren, maar ze leven ook eusociaal in kleine tot middelgrote kolonies.

Het is een soortenrijk geslacht met meer dan driehonderd beschreven soorten in een vijftiental ondergeslachten. Halictus komt over de hele wereld voor, voornamelijk in het noordelijk halfrond. In Zuid-Amerika en Afrika zijn slechts enkele soorten gekend. In Nederland zijn elf soorten gekend:[1]

Het Nederlands soortenregister[2] vermeldt vijftien soorten, met als bijkomende:

Soorten[bewerken | brontekst bewerken]

Heidebronsgroefbij Smith, 1853
Holkopgroefbij Bluethgen, 1931
Lombardgroefbij Blüthgen, 1944
Zuidelijke gouden groefbij Ebmer, 1972
Blokhoofdgroefbij Smith, 1848
Vierbandgroefbij (Fabricius, 1776)
Roodpotige groefbij (Christ, 1791)
Breedbandgroefbij (Rossi, 1790)
Zesbandgroefbij (Fabricius, 1775)
Parkbronsgroefbij (Linnaeus, 1758)


Externe links[bewerken | brontekst bewerken]