Halogenide

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Halogeniden of haliden is de verzamelnaam voor alle zouten die een verbinding tussen een metaal en een halogeen zijn. In de organische chemie wordt de benaming gebruikt voor verbindingen waarin een waterstofatoom vervangen is door een halogeen-atoom. Halogenide wordt dan vooral gebruikt als onderscheid ten opzichte van de verbinding waarin dat niet het geval is.

Naast de klassieke halogeniden zijn een aantal verbindingen van waterstof ook als halogeniden te beschouwen. De halogenen en hun halogeniden zijn:

Economische betekenis[bewerken]

De in deze groep voorkomende mineralen zijn voor een groot deel economisch zeer belangrijk. Haliet (steenzout, natriumchloride) en fluoriet zijn grondstoffen voor vele takken van de chemische industrie, sylviet (kaliumchloride) wordt verwerkt tot kunstmest. Een aantal vindt men in zoutgronden, landbouwkundig moeilijke gebieden die vooral in de tropen en subtropen herhaaldelijk en over grote oppervlakten worden aangetroffen en die het gevolg kunnen zijn van bepaalde irrigatiemethoden.

Zoek dit woord op in WikiWoordenboek