Heddy Honigmann

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Heddy Honigmann
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Geboren Lima, 1 oktober 1951
Geboorteland Vlag van Peru (1825-1850) Peru
(en) IMDb-profiel
Moviemeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Heddy Honigmann (Lima, 1 oktober 1951) is een Peruaans-Nederlandse filmmaakster die zich voornamelijk richt op documentaires.

Levensloop[bewerken]

Heddy Honigmann studeerde film aan het Centro Sperimentale di Cinematografia in Rome. Sinds 1978 woont en werkt zij in Nederland. Zij is gehuwd geweest met de Nederlandse cineast Frans van de Staak († 28 mei 2001). Haar bekendste speelfilms zijn Hersenschimmen en Tot ziens en haar bekendste documentaires Metaal en melancholie, Forever en O Amor Natural. Haar documentaire Crazy won in 2000 het Gouden Kalf voor Beste Lange Documentaire. In 2006 won ze een tweede Gouden Kalf met haar fiilm Forever. Drie maal kreeg ze de Prijs van de Nederlandse Pers (KNF): in 1995 voor haar speelfilm Tot Ziens (met Johanna ter Steege), in 1998 voor de documentaire Het Ondergronds Orkest en in 2006 voor haar film Forever. Honigmann won meer prijzen met haar werk; onder andere in New York, Vancouver, Rome, Parijs, Leipzig, San Francisco, Thessaloniki en Montréal. Haar gehele oeuvre is diverse malen bekroond op internationale festivals en in 2013 ontving ze op het IDFA de belangrijke Living Legend Award (eerder alleen door Frederick Wiseman ontvangen). In 2016 kreeg ze de oeuvreprijs van het Prins Bernhard Cultuurfonds.[1]

In 2000 was zij Gast van het Jaar op het Nederlands Film Festival, waar een retrospectief rond haar werk georganiseerd werd. Andere retrospectieven rond haar werk vonden plaats in Barcelona, Berlijn, Graz, Madrid, Minneapolis, Parijs, San Francisco, Toronto, en in het MoMA in New York, waar de wereldpremière van haar film Dame la Mano werd gehouden.

Op 1 april 2015 werd zij benoemd tot lid van de Akademie van Kunsten.

Filmografie[bewerken]

  • 1979 - L'Israeli dei Beduini
  • 1980 - Overgang
  • 1981 - Het Vuur
  • 1981 - Er gaat een eindeloze stoet mensen door mij heen
  • 1982 - De overkant
  • 1983 - De witte paraplu
  • 1984 - Uit & thuis
  • 1985 - De deur van het huis (speelfilm)
  • 1988 - Hersenschimmen (speelfilm)
  • 1989 - Uw mening graag
  • 1990 - Viermaal mijn hart
  • 1990 - Ghatak
  • 1991 - Verhalen die ik mijzelf vertel
  • 1993 - Oog in oog - Hoeveel strippen naar Calcutta?
  • 1993 - Oog in oog - Breinaald in aquariumvis
  • 1993 - Metaal en melancholie
  • 1994 - In de schaduw
  • 1995 - Tot ziens (speelfilm)
  • 1996 - O Amor Natural
  • 1997 - Het ondergrondse orkest
  • 1998 - De juiste maat
  • 1998 - 2 minuten stilte a.u.b.
  • 1999 - Crazy
  • 1999 - Hanna lacht
  • 2000 - Film en melancholie
  • 2000 - 10 Geboden - Privé
  • 2001 - Goede man, lieve zoon
  • 2003 - Dame la Mano
  • 2004 - Liefde gaat door de maag: Zelfs de boter zingt (tv)
  • 2004 - Liefde gaat door de maag: Saudade (tv)
  • 2004 - Liefde gaat door de maag: Een sjtetl die niet meer bestaat (tv)
  • 2005 - Ingelijst huwelijk
  • 2005 - 26.000 gezichten
  • 2006 - Forever
  • 2007 - Emoticons (tv)
  • 2008 - El Olvido
  • 2011 - DroomBoom
  • 2011 - West-side stories
  • 2011 - En op 'n Goede Dag
  • 2012 - Herinneringen aan Vuur
  • 2014 - Around the world in 50 concerts

Erkenning[bewerken]

Köln/Dortmund Film Festival[bewerken]

  • Oeuvreprijs (2012)

San Francisco International Film Festival[bewerken]

  • San Francisco Film Society's Golden Gate Persistance of Vision Award (2007)
  • Certificate of Merit voor O Amor Natural (1996)

Hot Docs Canadian International Documentary Festival[bewerken]

  • Outstanding Achievement Award (2007)

International Documentary Filmfestival Amsterdam[bewerken]

  • Publieksprijs voor Crazy (1999)
  • Living Legend Award (1999).[2] Na Frederick Wiseman die de prijs in 2009 ontving, was Honigmann de tweede documentairemaker die deze prijs ontving in de 26-jarige geschiedenis van het festival.

Nederlands Film Festival[bewerken]

  • Gouden Kalf in de categorie 'Beste lange documentaire', KNF-prijs en Prijs van de Nederlandse Filmkritiek voor Forever (2006)
  • Gouden Kalf in de categorie 'Beste lange documentaire' voor Crazy (2000)
  • Prijs van de Nederlandse Filmkritiek voor Het Ondergrondse Orkest (1998)
  • Prijs van de Nederlandse Filmkritiek voor Tot Ziens (1995)

Cinéma du Réel - Festival International de Films Ethnographiques et Sociologiques[bewerken]

  • SCAM Award voor Het Ondergrondse Orkest (1998)

Valladolid International Filmfestival[bewerken]

  • Prijs voor Beste Documentaire voor Crazy (2000)

Vancouver International Film Festival[bewerken]

  • Chief Dan George Humanitarian Award voor Het Ondergrondse Orkest (1998)

Prins Bernhard Cultuurfonds[bewerken]

  • Oeuvreprijs (2016)

Overige prijzen[bewerken]

In mei 2006 kreeg Honigmann van het Humanistisch Verbond de dr. J.P. van Praag-prijs uitgereikt. Deze prijs staat symbool voor het streven naar humanisering van de samenleving. Volgens het juryrapport laat Honigmann in haar werk "op indringende, vaak ontroerende en inspirerende wijze de overlevingskracht [...] zien van mensen in kwetsbare omstandigheden."

Externe links[bewerken]