Herman van der Kloot Meijburg

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Herman van der Kloot Meijburg (Oudshoorn, 21 oktober 1875 - Scheveningen, 19 april 1961) was een Nederlands architect.

Leven en werk[bewerken]

Van der Kloot Meijburg studeerde aan de Academie van Beeldende Kunsten in Rotterdam, waarna hij zich als zelfstandig architect vestigde te Rotterdam. Hij verwierf een zeer drukke praktijk, waar hij zich onder meer heeft beziggehouden met restauratiewerk. Tal van kerken waaronder vele dorpskerkjes, de Nieuwe Kerk te Delft en de Voorburgse buitenplaats Hofwijck zijn door hem gerestaureerd. Ook nieuwbouw is door hem tot stand gebracht, waaronder enige kerken en scholen, verder landhuizen en complexen volks- en middenstandswoningen. Hij is een representant van de Haagse School.

Van der Kloot Meijburg werd in 1909 benoemd tot lid van de Koninklijke Nederlandse Oudheidkundige Bond; in 1923 tot ridder in de Orde van Oranje-Nassau; en in 1924 tot lid van het Koninklijk Zeeuws Genootschap der Wetenschappen.

Hij publiceerde de boeken

  • "Onze oude boerenhuizen"
  • "Onze oude dorpskerken"
  • "Bouwkunst in de Stad en op het Land";
  • "Landhuisbouw in Nederland"
  • "De Nieuwe kerk te Delft".

Jarenlang was hij secretaris van de roeiverenging R.V. Nautilus te Rotterdam. Hij ontwierp in 1923 het club- en botenhuis van Nautilus aan de Oude Plantage.

Zie ook[bewerken]