Hertogdom Normandië
| Normandia | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| hertogdom van West-Francië/Frankrijk | |||||
| |||||
| |||||
| Kaart | |||||
 | |||||
| Normandische kastelen in de 12e eeuw. | |||||
| Algemene gegevens | |||||
| Hoofdstad | Rouaan | ||||
| Talen | Oudnoords, Oudfrans, Normandisch | ||||
| Religie(s) | Germaans heidendom, rooms-katholicisme | ||||
| Regering | |||||
| Regeringsvorm | Hertogdom | ||||
| Staatshoofd | Hertog | ||||
.svg)
Het hertogdom Normandië ontstond in 911, bij het Verdrag van Saint-Clair-sur-Epte. De West-Frankische koning Karel de Eenvoudige gaf een stuk grond aan de Seinemonding, met Rouen als hoofdstad, in leen aan de Noormannen onder leiding van Rollo. Het was de bedoeling dat zij andere Noormannen zouden afweren. Al gauw wisten deze "Normandiërs" echter grote delen van de Frankische kuststreek te veroveren, hoewel zij zich ook tot het katholieke christendom bekeerden en daarna geleidelijk verfransten.
De status van het vroege Normandië is onduidelijk, aangezien de eerste die in bronnen met de titel "hertog" wordt genoemd Richard II is, eind 10e eeuw. Sommige historici gaan ervan uit dat Rollo en zijn opvolgers aanvankelijk slechts de waardigheid van graaf hadden, maar dit is onzeker.[bron?]
In 1066 veroveren de Normandiërs onder hertog Willem het Koninkrijk Engeland en werden daardoor zeer aanzienlijk in Europa. Vijftig jaar lang, vanaf 1154, was Normandië onderdeel van het Angevijnse Rijk dat West-Frankrijk, Engeland en enkele Brits-Keltische gebieden omvatte. De Franse koning Filips II Augustus wist echter in 1204 Normandië weer te onderwerpen aan de kroon. De Normandiërs hebben nog tot 1258 getracht hun stamland te herkrijgen, maar moesten er ten slotte in berusten dat het bij de Franse kroondomeinen werd ingelijfd. Door het opleggen van zware belastingen en het miskennen van de provinciale autonomie creëerden de Franse koningen een opstandige sfeer in Normandië. In 1315 zag de Franse koning via de Charte aux Normands de privileges van Normandië te erkennen. Vanaf 1332 werd de titel van hertog van Normandië opnieuw gebruikt; deze kwam toe aan de Franse kroonprins.[1]
Tijdens de Honderdjarige Oorlog heroverden de Engelsen Normandië nog eenmaal na de Slag bij Azincourt (1415), maar in 1450 verloren zij het definitief. In 1469 werd het als hertogdom ontbonden.
Zie ook
[bewerken | brontekst bewerken]- ↑ (fr) 1000 ans de Normandie. Archives départementales du Calvados, de l'Eure, de la Manche, de l'Orne et de la Seine-Maritime (2017). Geraadpleegd op 18 april 2026.