Hotel Nacional

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Hotel Nacional
Hotel Nacional
Hotel
Adres Calle 21 y O, Vedado, Havana
Hotelketen Gran Caribe Group
Architect McKim, Mead and White
Openingsdatum 30 december 1930
Aantal kamers 457
Aantal suites 16
Verdiepingen 8
Website
Portaal  Portaalicoon   Toerisme
De batterij voor de bouw van het hotel (ca 1920)
Hotel Nacional, tekening vloerplan
Hotel Nacional langs de Malecon in Havana (ca 1973)

Hotel Nacional is een klassiek hotel dat staat op het puntje van de Punta Brava (een buitenwijk), eens een beruchte piratenbastion in Havana, Cuba. Het hotel opende zijn deuren op 30 december in 1930. Vandaag is het hotel het vlaggenschip van de staatshotelketen Gran Caribe.

In de negentiende eeuw stond op deze plaats de batterij van Santa Clara. Het Ordoňez kanon, het grootste van de batterij, ligt nog steeds in de tuin van het hotel. Het hotel werd gebouwd door het Amerikaanse Purdy Henderson Co, naar een ontwerp van van architectenbureau McKim, Mead & White. Van bovenaf gezien is de vorm van het gebouw twee grote kruizen die met elkaar zijn verbonden. Het hotel heeft een Spaans-Moorse touch en is gebouwd met duidelijke art-deco-invloeden. Het hotel werd op 30 december 1930 geopend als The National Hotel of Cuba. Het was in handen van het Amerikaanse bedrijf dat ook het Plaza Hotel en Savoy-Plaza Hotel in New York beheerde en het Copley Plaza Hotel in Boston. Cuba was in die tijd een populaire bestemming voor Amerikaanse toeristen.

Dit heeft duidelijk invloed gehad op wie het hotel ooit heeft gefrequenteerd: beroemdheden als Johnny Weissmuller, Buster Keaton, Tyrone Power, Errol Flynn, Marlon Brando en Ernest Hemingway, die in Havana woonde en een door hemzelf gevangen vis aan de Sirena-bar van het hotel schonk. De gastenlijst omvat ook de gangsters Santos Trafficante, Meyer Lansky, Lucky Luciano en Frank Costello. De reputatie van het hotel werd wellicht verhoogd door gasten als Winston Churchill en Alexander Fleming.

In 1933, na de afzetting van de Cubaanse president Gerardo Machado en de daarop volgende machtsstrijd binnen het leger, werd het hotel het centrum van het verzet van officieren tegen de nieuwe legerleider Fulgencio Batista. Zo’n 400 officieren namen hun intrek in het hotel om plannen te maken om de voormalige sergeant, inmiddels bevorderd tot kolonel en legerleider, af te zetten. In de vroege ochtend van 2 oktober viel het leger de officieren in het hotel aan. De eerste aanval werd afgeslagen, waarop artillerie werd aangevoerd en het hotel intensief met granaten beschoten. Rond 4 uur in de middag gaven de officieren zich over. Het gebouw kwam zwaar beschadigd uit de strijd, maar werd snel hersteld. In 1939 werd de nieuwe naam Hotel Nacional de Cuba. De Amerikaan Arnold Kirkeby kocht het hotel in juli 1943 en maakte het een onderdeel van zijn Kirkeby hotelketen.

In december 1946 vond hier de Havanaconferentie plaats, dit was een vergadering van alle kopstukken van de Amerikaanse maffia. Een van de gespreksonderwerpen was wie zich de 'baas van alle bazen' mocht noemen, met Lucky Luciano als uitkomst.

In september 1955 werd het hotel weer verkocht aan Corporacion Intercontinental de Hoteles, S.A., een dochterbedrijf van Pan American World Airways.

Direct na de Cubaanse Revolutie in januari 1959 werden alle casino’s gesloten. Na protesten van werknemers die hun baan verloren door deze maatregel werden ze weer heropend. Dit was van korte duur, in maart 1960 werd het hotel genationaliseerd en in oktober 1960 sloot het casino definitief de deuren.

Amerikaanse toeristen bleven weg en het hotel ging achteruit door een gebrek aan inkomsten en onderhoud. Het werd nog wel gebruikt door buitenlandse diplomaten en andere regeringsvertegenwoordigers. Na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie in 1991 verloor Cuba een belangrijke handelspartner en kreeg de toeristensector prioriteit als een nieuwe bron van inkomsten.

Hotel Nacional is een van de weinige vijfsterrenhotels in Havana.

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]