Humphrey Mijnals

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Humphrey Mijnals
Humphrey Mijnals 01.jpg
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 21 december 1930
Geboorteplaats Paramaribo, Suriname
Positie Verdediger
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
-1955
1955
1956
1956-1961
1962-1964
1964-1966
SV Robin Hood
América FC (PE)
SV Robin Hood
USV Elinkwijk
DOS
SC 't Gooi
Interlands
1960
Nederland
Suriname
3 (0)
45 (0)
Getrainde clubs
1966-? Faja Lobi
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Humphrey Mijnals (Paramaribo, 21 december 1930) is een Surinaams en Nederlands voormalig voetballer. Hij was de eerste voetballer van Surinaamse afkomst die voor het Nederlands elftal speelde. Mijnals speelde onder meer in de achterhoede van de Utrechtse eredivisieclub USV Elinkwijk.

Voetbalcarrière[bewerken]

Met de Surinaamse voetbalclub SV Robin Hood werd hij viermaal landskampioen (1953-1956). Mijnals' eerste professionele internationale voetbalactiviteiten waren in Brazilië gedurende een half jaar. Hierna keerde hij terug naar Suriname. Voor zijn overkomst in 1956 naar USV Elinkwijk kreeg hij 15.000 gulden tekengeld terwijl zijn club een transfersom van 3000 gulden ontving. De club contracteerde meer Surinaamse voetballers, samen bekend geworden als het "klavertje vijf". Behalve de broers Humphrey en Frank Mijnals waren dat Michel Kruin, Erwin Sparendam en Charly Marbach.[1] Daarna speelde hij voor DOS en SC 't Gooi.

Hij debuteerde in het Nederlands voetbalelftal op 3 april 1960 in de thuisinterland tegen Bulgarije. Mijnals, bijgenaamd Minna, is vooral beroemd vanwege een omhaal die hij in die wedstrijd in het eigen doelgebied maakte, nadat de bal na een doelpoging van een van de Bulgaren via de lat weer het veld in kwam.

In totaal speelde Mijnals voor Nederland 'slechts' drie interlands, waaronder eentje tegen Suriname, omdat hij in conflict raakte met de KNVB. Het conflict rees na een oefentrip naar Zuid- en Midden-Amerika. Tegenover een journalist deed hij zijn beklag over het vertoonde spel en selectiebeleid, waarna hij door de bond op de lijst van ongewenste spelers werd geplaatst.

Daarnaast speelde hij 45 keer in het Surinaams nationaal elftal al is onduidelijk hoeveel van die wedstrijden als officiële interland gelden. Na zijn spelersloopbaan werd hij actief als trainer van de Utrechtse amateurclub Faja Lobi die geheel bestond uit Surinaamse Nederlanders. In 1999 werd hij gekozen tot Surinaams voetballer van de eeuw. Mijnals kreeg bovendien op 24 augustus 2008 de Sportpenning van de gemeente Utrecht.

Na de voetballerij[bewerken]

Naast het trainen van Faja Lobi heeft Mijnals een tabakswinkel gehad en vervolgens bij de voormalige bedrijfsvereniging voor de Detailhandel, Ambachten en Huisvrouwen een administratieve functie vervuld.

  • Humberto Tan: Het Surinaamse legioen, Surinaamse voetballers in de eredivisie 1954- 2000, uitg. Conserve in 2000

Zie ook[bewerken]