Naar inhoud springen

Indiase papegaaiduif

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Indiase papegaaiduif
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2024)
Indiase papegaaiduif
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Aves (Vogels)
Orde:Columbiformes (Duifachtigen)
Familie:Columbidae (Duiven)
Geslacht:Treron (Papegaaiduiven)
Soort
Treron affinis
(Jerdon, 1840)
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Indiase papegaaiduif op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De Indiase papegaaiduif (Treron affinis) is een vogel uit de familie Columbidae (duiven). De soort werd in 1840 beschreven door Thomas Caverhill Jerdon en werd lange tijd als ondersoort beschouwd van de pompadourpapegaaiduif (Treron pompadora); pas in 2014 werd T. affinis op grond van morfologische en akoestische verschillen als zelfstandige soort erkend.

Verspreiding en leefgebied

[bewerken | brontekst bewerken]

De Indiase papegaaiduif is endemisch in zuidwestelijk India, met de Westelijke Ghats als kerngebied. Het is een standvogel van vochtig tropisch laaglandbos, met een totale verspreidingsoppervlakte van ongeveer 479.000 km². De soort komt voor van zeeniveau tot ongeveer 1.990 m hoogte. De gemiddelde generatieduur wordt op 4,5 jaar geschat.[2]

De wereldwijde populatieomvang is niet gekwantificeerd, maar de soort wordt omschreven als algemeen en plaatselijk talrijk. De populatie wordt verondersteld in lichte mate af te nemen door geleidelijk verlies van boombedekking binnen het areaal: tussen 2010 en 2023 nam de bosbedekking in het verspreidingsgebied met circa vier procent af. Door het ruime areaal en de geringe afnamesnelheid staat de soort sinds 2014 als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.[2]