Instituut Clingendael

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Huys Clingendael in Den Haag

Het Nederlands Instituut voor Internationale Betrekkingen Clingendael (Engels: Netherlands Institute of International Relations Clingendael) is een kennisinstituut dat diverse aspecten van de internationale betrekkingen bestudeert. 'Clingendael' bestaat sinds 1983 en werd mede opgericht door de Nederlandse minister van Defensie,[1] maar is politiek onafhankelijk. Het instituut is gevestigd in Den Haag op het landgoed Clingendael. De Conflict Research Unit is gevestigd in de Zeestraat.

Tevens geeft het instituut les aan (aanstaande) diplomaten, waaronder ook veel niet-Nederlandse diplomaten. Met name diplomaten van derdewereldstaten wordt kennis over de theorie en praktijk van de diplomatie bijgebracht. Sinds 1 juli 2016 is Monika Sie Dhian Ho directeur van Clingendael.[2] Voorzitter van het bestuur sinds 1 maart 2015 is hoogleraar Paul van der Heijden.

In samenwerking met het Egmont-Koninklijk Instituut voor Internationale Betrekkingen in België wordt namens Clingendael maandelijks het tijdschrift Internationale Spectator uitgegeven.

Vertegenwoordigers van het instituut mengen zich met enige regelmaat in het Nederlandse maatschappelijke en politieke debat, vooral aangaande buitenlandse politiek. Prof. Jan Melissen, senior research fellow van Clingendael is mede-oprichter en -redacteur van het diplomatiek vaktijdschrift The Hague Journal of Diplomacy en hoogleraar Diplomatie aan de Universiteit van Antwerpen.

Het instituut is een van de oprichtingspartners van The Hague Institute for Global Justice. Instituut Clingendael maakt deel uit van de Hague Academic Coalition (HAC), dit is een samenwerkingsverband van academische instituten op het gebied van internationale betrekkingen, internationaal recht en internationale ontwikkeling.

Het instituut publiceert zelf geen gegevens over zijn financiering. De website Europa Nu vermeldt dat Clingendael voor een deel gefinancierd wordt door eigen inkomsten uit de activiteiten en daarnaast door subsidies van het ministerie van Buitenlandse Zaken en het ministerie van Defensie.[3]

Directeuren van Clingendael[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]