Interhalogeen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Interhalogenen zijn verbindingen van uitsluitend halogeenelementen. De algemene formule van de meeste interhalogenen is ABn, met n = 1, 3, 5 of 7. Hierbij is A het elektronegatieve deel van de molecule. Omwille van de hoge zeldzaamheid van astaat, komt deze niet voor in de verbindingen.

Interhalogeenverbindingen zijn allemaal vrij vatbaar voor hydrolyse en ioniseren tot polyatomische anionen en kationen. Door hun covalente binding zijn de meeste interhalogenen vrij stabiel. Uitzonderingen zijn broommonofluoride (dissocieert), joodmonofluoride (disproportioneert) en joodtrifluoride (ontleedt boven -28°C).

De reden waarom jood een groot aantal atomen (tot 7) rond zich kan binden, is - naast de grote atooomstraal waardoor de liganden voldoende ruimte hebben - dat jood gebruik kan maken van lege d-orbitalen.

Lijst van interhalogenen[bewerken]

Diatomische interhalogenen[bewerken]

Tetra-atomische interhalogenen[bewerken]

Hexa-atomische interhalogenen[bewerken]

Octa-atomische interhalogenen[bewerken]

Zie ook[bewerken]