Hydrolyse

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hydrolyse van een amide tot een carbonzuur en een amine.

Hydrolyse is de splitsing van een chemische verbinding onder opname van water. Normaliter vindt een hydrolysereactie altijd plaats tussen een restgroep van een basische stamverbinding aan een organische verbinding met een zure verbinding. Bijvoorbeeld: de esterverbinding ethylacetaat valt samen met water uiteen in de stoffen waaruit het is gevormd, namelijk azijnzuur en ethanol.

R1CO2R2 + H2O R1CO2H + R2OH

In organismen is hydrolyse een onderdeel van de spijsvertering en van katabolisme in de cellen. Hydrolyse zorgt voor depolymerisatie van biopolymeren naar kleinere biomoleculen (monomeren). Biologische hydrolyse wordt, zowel in het spijsverteringskanaal als in de cellen, op gang geholpen dankzij de werking van specifieke enzymen.

In de voedingsindustrie wordt hydrolyse vaak toegepast voor de productie van gehydrolyseerde eiwitten. Ook glucosestroop wordt massaal gewonnen door polymeren van glucose te laten hydrolyseren in een zuur milieu.

Hydrolyse kan worden gezien als het omgekeerde van een condensatiereactie met afsplitsing van water.

Hydrolyse moet niet worden verward met hydratatie. Bij hydratatie blijft de chemische verbinding intact en wordt omhuld door watermoleculen. Bij hydrolyse ontstaan twee nieuwe moleculen, namelijk de 2 gesplitste moleculen waaruit de verbinding bestond, onder opname van één molecuul water.

Typen hydrolyse-reacties[bewerken]

Er zijn verschillende typen hydrolyse-reacties:

Zie ook[bewerken]

Zoek dit woord op in WikiWoordenboek