Hydrolyse

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Hydrolyse van een amide tot een carbonzuur en een amine.

Hydrolyse is de splitsing van een chemische verbinding onder opname van water.

Bijvoorbeeld de esterverbinding ethylacetaat die met water uiteenvalt in de stoffen waaruit het is gevormd, azijnzuur en ethanol.

R1CO2R2 + H2O R1CO2H + R2OH

Hydrolyse kan worden gezien als het omgekeerde van een condensatiereactie, met afsplitsing van water.

Biochemie[bewerken]

In organismen is hydrolyse een onderdeel van de spijsvertering en van katabolisme in de cellen. Hydrolyse zorgt voor depolymerisatie: het splitsen van biopolymeren in kleinere biomoleculen (monomeren). Biologische hydrolyse wordt, zowel in het spijsverteringskanaal als in de cellen, op gang geholpen dankzij de werking van specifieke enzymen, hydrolasen geheten, waarvan in het menselijk lichaam meer dan 400 verschillende soorten voorkomen, bijvoorbeeld amylase in speeksel.

Voedingsindustrie[bewerken]

In de voedingsindustrie wordt hydrolyse toegepast voor de productie van gehydrolyseerde eiwitten. Ook glucosestroop wordt massaal gewonnen door polymeren van glucose te laten hydrolyseren in een zuur milieu.

Typen hydrolyse-reacties[bewerken]

Er zijn verschillende typen hydrolyse-reacties:

NB[bewerken]

Hydrolyse moet niet verward worden met hydratatie. Bij hydratatie blijft de verbinding intact en worden de moleculen omgeven door watermoleculen. Bij hydrolyse ontstaan twee nieuwe moleculen, namelijk de twee gesplitste moleculen waaruit de verbinding bestond, onder opname van één molecuul water.

Zie ook[bewerken]

Zoek dit woord op in WikiWoordenboek