Jôf di Montasio

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Jôf di Montasio
Zicht op de berg vanuit Dogna
Zicht op de berg vanuit Dogna
Hoogte 2.752 m
Coördinaten 46° 26′ NB, 13° 26′ OL
Ligging Vlag van Italië Italië
Gebergte Julische Alpen
Prominentie 1.596
Eerste beklimming 18 augustus 1877
Jôf di Montasio (Alpen)
Jôf di Montasio
Portaal  Portaalicoon   Aardwetenschappen

Jôf di Montasio is een berg in Friuli-Venezia Giulia, Italië. Het is de hoogste berg in het Italiaanse deel van de Julische Alpen, met een hoogte van 2752 meter. In de gehele Julische Alpen is alleen de Triglav hoger (2864 meter). De berg werd op 18 augustus 1877 door Herman Findenegg en Antonio Brussoferro voor het eerst beklommen.

In het gebied rondom de Montasio worden vier talen gesproken: Italiaans, Sloveens, Duits en Friulisch. De oorspronkelijke Duitse benaming van de berg was Bramkofel. De Slovenen gaven het de naam Špik nad Policami. Nu gebruiken ze de namen Montasch en Montaž, beide ontleed aan het Friulisch.

Geschiedenis[bewerken]

Sinds de middeleeuwen vormde de twaalf kilometer lange steile helling van de Montasio een natuurlijke grens tussen het stamhertogdom van Carinthia in het noorden en de Venetiaanse Domini di Terraferma in het zuiden, de perifere gebieden die behoorden tot Venetië. Gedurende de Eerste Wereldoorlog maakte de bergrug tot aan de bergpas Sella Nevea deel uit van het Italiaans front. In dit gebied sloegen Italiaanse alpinetroepen meerdere aanvallen van het Oostenrijks-Hongaarse leger af.