J.H. Moesman

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Johannes Hendrikus (Jopie of Joop) Moesman (Utrecht, 6 januari 1909Houten, 3 februari 1988) was spoorwegbeambte, surrealistisch schilder, polemist, letterontwerper en amateur-fotograaf.

De autodidact Moesman vond in het winkeltje van de surrealist Willem Wagenaar een Frans tijdschrift waar hij afbeeldingen in zag van surrealistische schilders. Hij raakte geïnteresseerd en begon in een vergelijkbare stijl te werken. Hij werd de belangrijkste surrealistische schilder in Nederland.[1][2] Wellicht zijn bekendste werk is het schilderij Het gerucht. Het oeuvre van Moesman kreeg in de jaren 1960 enige internationale erkenning door de inzet van Her de Vries, die reproducties liet zien aan de voorman van de surrealisten in Parijs, André Breton. Breton besloot het werk van Moesman daarop op de Internationale surrealistische tentoonstelling in Milaan te tonen. Met Dirkje Kuik en Henc van Maarseveen was hij oprichter van het Utrechtse kunstgenootschap De Luis.

Moesman was gehuwd met onder anderen de schilderes Erika Visser. Hij stamde uit een drukkersgeslacht. Zijn vader, Johannes Anthonius Moesman, was onder meer lithograaf en fotograaf. Moesman heeft het lettertype de Petronius ontworpen.[3]

Publieke collecties[bewerken]

Werk van Moesman is onder andere te vinden in openbare collecties van:

Nader te raadplegen literatuur[bewerken]

  • John Steen, met bijdragen van F. Keers, Moesman. Monografie, catalogus van schilderijen en objecten, Zwolle 1998.
  • Loek Brons en Bavo van Rossum, Moesman. Een compleet overzicht in beeld van alle olieverfschilderijen en het klavecimbel van de surrealist J.H. Moesman. Waarin opgenomen zijn belangrijkste artikelen, aangevuld met een oeuvrecatalogus, bibliografie en lijst van tentoonstellingen, Amsterdam/Odijk 1993.
  • Her de Vries, Jak van der Meulen en Laurens Vancrevel, Moesman. Peilingen naar het wezen van de Nederlandse surrealist Moesman in een poging hem voor het nageslacht te bewaren, Utrecht 1971.
  • Hans Renders, Verijdelde Dromen. Een surrealistisch avontuur tussen De Stijl en Cobra, Joh. Enschedé, Haarlem 1989.
  • Jan Juffermans, Met stille trom. Beeldende kunst en Utrecht sinds 1900, Utrecht 1976, gewijzigde herdruk: Utrecht 1996.

Externe link[bewerken]