Jacob Christiaan Koningsberger

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dr. J.Ch. Koningsberger

Jacob Christiaan Koningsberger (Hazerswoude, 17 januari 1867's-Gravenhage, 19 maart 1951) was een Nederlands leraar, minister en politicus.

Familie[bewerken]

Hij was lid van een in het Nederland's Patriciaat opgenomen familie en werd geboren als zoon van de Nederlands-hervormde predikant ds. Victor Jacob Koningsberger (1840-1923) en diens tweede vrouw Josina Cornelia Tieleman (1844-1929). Hij trouwde in 1894 Manuella Ursule Mariana Hellendoorn (1865-1899) en in 1902 Bertha Rosina Margaretha Lang (1874-1962). Zijn tweede vrouw was lid van de uitvoerende commissie Nationaal Comité tot huldiging van Hare Majesteit de Koningin-Moeder en was Officier in de Orde van Oranje-Nassau. Zijn oudste zoon was hoogleraar plantkunde prof. dr. Victor Jacob Koningsberger (Buitenzorg 10 februari 1895 - Bilthoven 28 februari 1966), vader van prof. dr. Victor Valentijn Koningsberger (1925-1970), hoogleraar biofysische scheikunde.[1] Een tweede zoon, Jacob Christiaan Koningsberger (Buitenzorg 27 maart 1896 - Amsterdam 19 september 1956), was een bekend predikant te Amsterdam (1925-1956). Tijdens de Politionele acties was hij werkzaam als aalmoezenier voor de Nederlandse militairen in het toenmalige Nederlands-Indië.

Loopbaan[bewerken]

Koningsberger was minister van Koloniën in het intermezzokabinet-De Geer. Kort na zijn promotie tot doctor in de wis- en natuurkunde vertrok hij naar Nederlands-Indië, waar hij verschillende posities op natuurwetenschappelijk gebied bekleedde. Verder was hij van 1911 tot in 1917 directeur van de 's Lands Plantentuin te Buitenzorg en later voorzitter van de Volksraad. Hij zorgde er als minister voor dat inheemse leden de meerderheid kregen in de Volksraad.

Onderscheidingen[bewerken]

Voorganger:
Ch.J.I.M. Welter
Minister van Koloniën
1926-1929
Opvolger:
S. de Graaff