Jacob Christiaan Koningsberger

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dr. J.Ch. Koningsberger

Jacob Christiaan Koningsberger (Hazerswoude, 17 januari 1867's-Gravenhage, 19 maart 1951) was een Nederlands leraar, minister en politicus.

Familie[bewerken]

Hij was lid van een in het Nederland's Patriciaat opgenomen familie en werd geboren als zoon van de Nederlands-hervormde predikant ds. Victor Jacob Koningsberger (1840-1923) en diens tweede vrouw Josina Cornelia Tieleman (1844-1929). Hij trouwde in 1894 Manuella Ursule Mariana Hellendoorn (1865-1899) en in 1902 Bertha Rosina Margaretha Lang (1874-1962). Zijn tweede vrouw was lid van de uitvoerende commissie Nationaal Comité tot huldiging van Hare Majesteit de Koningin-Moeder en was Officier in de Orde van Oranje-Nassau. Hij was de vader van hoogleraar plantkunde prof. dr. Victor Jacob Koningsberger (1895-1966) en grootvader van prof. dr. Victor Valenton Koningsberger (1925-1970), hoogleraar biofysische scheikunde.[1]

Loopbaan[bewerken]

Koningsberger was minister van Koloniën in het intermezzokabinet-De Geer. Kort na zijn promotie tot doctor in de wis- en natuurkunde vertrok hij naar Nederlands-Indië, waar hij verschillende posities op natuurwetenschappelijk gebied bekleedde. Verder was hij van 1911 tot in 1917 directeur van de 's Lands Plantentuin te Buitenzorg en later voorzitter van de Volksraad. Hij zorgde er als minister voor dat inheemse leden de meerderheid kregen in de Volksraad.

Onderscheidingen[bewerken]

Voorganger:
Ch.J.I.M. Welter
Minister van Koloniën
1926-1929
Opvolger:
S. de Graaff