Jan Victors

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jong meisje aan het venster. 1640. Parijs, Louvre.

Jan Victors (gedoopt Amsterdam, 13 juni 1619Nederlands-Indië, december 1676) was een Nederlands schilder en tekenaar, behorend tot de Hollandse School.[1]

Victors was een leerling van Rembrandt. In een Haarlemse inventaris uit 1722 staat vermeld: 'Een mans portrait door Bol of Fictor, de beste discipelen van Rembrandt'. Wanneer hij precies in Rembrandts atelier werkzaam was is echter niet bekend, er zijn geen originele documenten zoals kwitanties bewaard gebleven, maar algemeen wordt aangenomen dat dit ergens in de tweede helft van de jaren 1630 geweest moet zijn. Zijn vroegst bekende werk dateert van 1640. In 1652 schilderde hij een portret van Cornelis de Graeff en zijn vrouw Catharina Hooft en hun kinderen Pieter en Jacob de Graeff, uitgebeeld als de aartsvader Isaak en Rebekka. Na het rampjaar 1672 braken er moeilijke tijden voor Nederlandse kunstenaars aan. In 1676 reisde Victors als 'ziekentrooster' in dienst van de VOC naar Nederlands-Indië, waar hij in december van dat jaar overleed.

Van Victors zijn onder meer genrestukken, portretten en historiestukken bekend. De invloed van Rembrandt is duidelijk merkbaar in zijn werk, zowel in stijl als in onderwerpkeuze.