Jean Gol

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jean Gol
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Geboren Hammersmith, 8 februari 1942
Overleden Luik, 18 september 1995
Land Vlag van België België
Partij PRL
Vicepremier
Aangetreden 17 december 1981
Einde termijn 9 mei 1988
Regering Martens V
Martens VI
Martens VII
Minister van Justitie
Aangetreden 17 december 1981
Einde termijn 9 mei 1988
Regering Martens V
Martens VI
Martens VII
Voorganger Philippe Moureaux
Opvolger Melchior Wathelet
Minister van Buitenlandse Handel
Aangetreden 6 januari 1985
Einde termijn 28 november 1985
Regering Martens V
Voorganger Willy De Clercq
Opvolger Herman De Croo
Minister van Staat
Aangetreden 26 mei 1992
Portaal  Portaalicoon   België
Politiek

Jean John Gol (Hammersmith, 8 februari 1942 - Luik, 18 september 1995) was een Belgisch politicus voor de Waalse liberale partij PRL.

Levensloop[bewerken]

De Joodse Jean Gol werd geboren in het Verenigd Koninkrijk, waar zijn ouders wegens hun joods geloof tijdens de Tweede Wereldoorlog leefden.

In 1964 promoveerde hij tot doctor in de rechten aan de Universiteit van Luik en hij was tevens gediplomeerde in juridische wetenschappen. Beroepshalve werd hij advocaat en tevens was hij actief bij het Interuniversitair Centrum van Publiek Recht, waar hij van 1964 tot 1965 stagiair-onderzoeker, van 1965 tot 1969 aspirant Fonds de la Recherche Scientifique, van 1969 tot 1971 assistent van professor François Perin en vanaf 1974 lector was. Tevens was hij assistent aan de Universiteit van Luik.

De Waalsgezinde Gol werd actief bij de Mouvement populaire wallon, waarna hij in 1964 medeoprichter was van de Parti wallon des Travailleurs, vanaf 1965 Parti Wallon genaamd. In 1968 was hij vervolgens medestichter van de Rassemblement Wallon. Voor het RW was hij van 1968 tot 1971 provincieraadslid van Luik.

In 1971 werd Gol verkozen tot lid van de Kamer van Volksvertegenwoordigers namens het arrondissement Luik en hij bleef er zetelen tot in 1994, waardoor hij van 1980 tot 1994 automatisch ook in de Waalse Gewestraad zetelde. Hierdoor stopte hij als assistent bij de Universiteit van Luik. Van 1974 tot 1977 was hij dan staatssecretaris in de Regering-Tindemans I: van juni tot oktober 1974 bevoegd voor Waalse economie en van oktober 1974 tot april 1977 als adjunct van de minister van Waalse Zaken en belast voor Waalse economie.

Nadat het RW vanaf 1976 een linksere koers begon te voeren, stapte Gol samen met François Perin en Etienne Knoops uit de partij om bij de PLP te gaan. In 1979 werd deze partij tot PRL hernoemd, waarvan hij van 1979 tot 1981 de partijvoorzitter was.

Nadat de PRL in 1981 toetrad tot de Regering-Martens V, werd hij in deze regering vicepremier en minister van Justitie, eveneens belast met Institutionele Hervormingen. Dit mandaat oefende hij van 1981 tot 1988 uit in de Regering-Martens V, de Regering-Martens VI en de Regering-Martens VII. Van 1985 tot 1988 was hij tevens belast met Buitenlandse Handel.

Van 1977 tot 1982 was Gol tevens gemeenteraadslid van Luik. Nadat hij er in 1982 niet in slaagde om de PS-meerderheid te breken, nam hij ontslag als gemeenteraadslid van Luik en verhuisde naar Chaudfontaine, waar hij van 1989 tot aan zijn dood in 1995 gemeenteraadslid en van 1992 tot 1995 schepen was.

Nadat de PRL in 1988 in de oppositie belandde, was hij van 1992 tot 1995 opnieuw partijvoorzitter van de partij. Nadat hij in 1994 verkozen werd in het Europees Parlement, verliet hij de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Bij de verkiezingen van mei 1995 trok hij eveneens de PRL-FDF-lijst voor de Belgische Senaat. Hij werd verkozen, maar nam ontslag om in het Europees Parlement te blijven zetelen. Hij bleef er zetelen tot aan zijn overlijden enkele maanden later. In september 1995 overleed hij aan de gevolgen van een hersenbloeding.

In 1992 werd hij benoemd tot minister van Staat. Gol was eveneens vrijmetselaar.

Wetgeving[bewerken]

Twee wetten werden naar hem genoemd (Wet-Gol):

  • De Wet van 28 juni 1984 betreffende sommige aspecten van de toestand van de vreemdelingen en houdende invoering van het Wetboek van de Belgische nationaliteit die het verkrijgen van de Belgische nationaliteit bij de geboorte regelt.
  • De andere wet liet toe dat bepaalde gemeenten, op voorwaarde van een tweederdemeerderheid in de provincieraad, de inschrijving van nieuwe vreemdelingen op hun grondgebied konden weigeren. Dit was een soort "migrantenstop" die vooral in de Brusselse gemeenten werd toegepast.

Trivia[bewerken]

  • Hij had een cameo in het Nero-album "De Indiaanse Neusfluit" (1987) door Marc Sleen (strook 120, 122-124 en 128). Hij wil Nero's neusfluit kopen vanwege de magische krachten die het instrument vertoont. Nero wijst Gol de deur en zegt hem een voorbeeld te nemen aan Meneer Pheip die in tegenstelling tot Gol wel vloeiend Nederlands geleerd heeft. Gol stuurt hierop kwaad een venijnige belastinginspecteur naar Nero's huis. Zijn plan mislukt echter, wanneer de inspecteur vredelievend wordt door de klanken van de fluit en de straat oploopt om met Gol te dansen.
  • Gols hoofd is één van de koppen die Nero probeert te verkopen in "De Man van Europa" (1990) (strook 96).

Externe link[bewerken]

Voorganger:
André Damseaux
Partijvoorzitter van de PRL
1979-1981
Opvolger:
Louis Michel
Voorganger:
Guy Mathot
Vice-eersteminister
1981-1988
Opvolger:
Philippe Moureaux
Voorganger:
Philippe Moureaux
Minister van Justitie
1981-1988
Opvolger:
Melchior Wathelet
Voorganger:
Willy De Clercq
Minister van Buitenlandse Handel
1985
Opvolger:
Herman De Croo
Voorganger:
Antoine Duquesne
Partijvoorzitter van de PRL
1992-1995
Opvolger:
Louis Michel