Josef Harpe

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Josef Harpe
General der Panzertruppe Josef Harpe, 1943
General der Panzertruppe Josef Harpe, 1943
Geboren 21 september 1887
Gelsenkirchen-Buer, Westfalen, Duitse Keizerrijk
Overleden 14 maart 1968
Nürnberg, Bondsrepubliek Duitsland
Rustplaats Alter Friedhof, Eschau, Beieren, Duitsland[1][2]: oude sectie; rij: 14, graf: 95, grafsteen verwijderd, en verplaatst naar je het kapel[3]
Land/zijde Vlag van Duitse Keizerrijk Duitse Rijk
Flag of Germany (3-2 aspect ratio).svgWeimarrepubliek
Vlag van Nazi-Duitsland Nazi-Duitsland
Flensburgregering
Vlag van Duitsland tijdens de geallieerde bezetting Duitsland
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland
Onderdeel War Ensign of Germany (1903–1919).svg Deutsches Heer
War Ensign of Germany (1922–1933).svg Reichswehr
Balkenkreuz.svg Heer
Dienstjaren 1909 - 1945
Rang Collar tabs for the Generals of the Heer.svg Generaloberst (Wehrmacht) 5.svg
Generaloberst
Eenheid Infanterie-Regiment „Vogel von Falckenstein“ (7. Westfälisches) Nr. 56
28 september 1909 -
1 oktober 1913[4]
Führerreserve (OKH)
17 januari 1945 -
9 maart 1945[4]
Bevel 2e Infanteriedivisie
5 oktober 1940[5]
10 januari 1941[4]
12e Pantserdivisie
10 januari 1941 –
15 januari 1942[4]
41e Gemotoriseerde Korps
15 januari 1942 –
10 juli 1942
41e Pantserkorps
10 juli 1942 –
15 oktober 1943[4]
4e Pantserleger
18 mei 1944 – 28 juni 1944[4]
9e Leger
4 november 1943[6]
30 november 1943[6]/
1 mei 1944[4]
9 januari 1944 -
20 mei 1944[7]
5e Pantserleger
8 maart 1945 –
17 april 1945[4][8]
Slagen/oorlogen Eerste Wereldoorlog

Verdrag van München


Tweede Wereldoorlog

Onderscheidingen Zie decoraties

Josef Harpe (Gelsenkirchen-Buer, 21 september 1887Nürnberg, 14 maart 1968) was een Duits Generaloberst tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Tijdens de inval van Polen voerde Josef Harpe als Oberst een gepanterserde brigade aan. Op 15 februari 1940 werd hij benoemd tot commandant van een opleidingsinstituut voor pantsertroepen in Wünsdorf in Zossen. Op 1 augustus 1940 werd hij bevorderd tot Generalmajor en werd op 5 oktober 1940 commandant van de 2. Infanterie-Division (2e Infanteriedivisie). Tijdens de Slag om Bialystok–Minsk en verdere inval in Wit-Rusland leidde Josef Harpe dan ook de 12. Panzer-Division (12e Pantserdivisie). Hiervoor werd hij op 15 januari 1942 bevorderd tot Generalleutnant en werd hij de bevelhebber van XXXXI. Armeekorps (mot.) (41e Gemotoriseerde Korps ).

Op 1 juni 1942 volgde de bevordering tot General der Panzertruppen en op 10 juli werd zijn korps hernoemd tot XXXXI. Panzerkorps (41e Pantserkorps (Wehrmacht)|41e Pantserkorps). Voor zijn aandeel en moed tijdens de Slag om Koersk werd hij op 4 november 1943 benoemd tot commandant van de 9. Armee (9e Leger). In die rol werd Josef Harpe op 20 april 1944 bevorderd tot Generaloberst en nam hij op 1 mei het commando van 4. Panzerarmee (4e Pantserleger) in Noord-Oekraïne op zich. Op 28 juni 1944 nam hij de leiding van Generalfeldmarschall Walter Model van Heeresgruppe Nordukraine over. Na herbenoeming van Heeresgruppe Nordukraine op 28 september in Heeresgruppe A bleef hij de bevelhebber[9]. Na de Russische doorbraak bij Baranów Sandomierski tijdens het Wisła-Oderoffensief werd Josef Harpe door Adolf Hitler als zondebok beschouwd en werd hij op 17 januari 1945 vervangen door Generaloberst Ferdinand Schörner.

Op 9 maart 1945 werd hij benoemd tot commandant van de 5. Panzerarmee (5e Pantserleger) en viel hij op 17 april 1945 in handen van de Amerikanen na de belegering van het Roergebied. Josef Harpe kwam vrij op 14 april 1948.

Militaire loopbaan[bewerken | brontekst bewerken]

Decoraties[bewerken | brontekst bewerken]