Karolingen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Geschiedenis van Frankrijk

Prehistorie
Kelten (vanaf 7e eeuw v.Chr.)


Romeinse tijd
Romeinen (51 v. Chr.-486)
Franken (vanaf 287)


Middeleeuwen
Frankische Rijk: (481-887/8)

Merovingen (481-751)
Karolingen (751-987)

West-Francië (843-987)
Royal Standard of the Kingdom of France.svg Koninkrijk Frankrijk: (987-1791)

France Ancient.svg Capetingen (987-1328)
France moderne.svg Valois (1328-1589)

Vroegmoderne Tijd

Ancien Régime
Grand Royal Coat of Arms of France.svg Bourbon (1589-1792)
Franse Revolutie (1789)

Flag of France (1790-1794).svg Koninkrijk Frankrijk (1791-1792) Flag of France.svg Eerste Republiek (1792-1804)
Flag of France.svg Eerste Keizerrijk (1804-1815)
Naval Ensign of the Kingdom of France.svg Restauratie (1815-1830)


Moderne Tijd
Flag of France.svg Julimonarchie (1830-1848)
Flag of France.svg Tweede Republiek (1848-1852)
Flag of France.svg Tweede Keizerrijk (1852-1870)
Flag of France.svg Derde Republiek (1870-1940/'46)
Flag of France.svg Vichy-regime (1940-1944)
Flag of France.svg Vierde Republiek (1946-1958)
Flag of France.svg Vijfde Republiek (1958-heden)


Portaal  Portaalicoon  Frankrijk
Portaal  Portaalicoon  Geschiedenis
De drie grote rijken rond 800, het Byzantijnse Rijk, het Arabische Rijk en het Karolingische Rijk, waarbij de laatste veruit de minst belangrijke van de drie was.

De Karolingen waren een dynastie die het Frankische Rijk regeerde van de 8e tot de 10e eeuw. De dynastie nam het Frankische rijk over van de Merovingen in 751, door Pepijn de Korte. De naam van de dynastie is afgeleid van Karel Martel (die als bastaardzoon niet als volwaardig lid van de Pepiniden werd aanvaard).

Stichting[bewerken]

Men neemt aan dat de dynastie van de Arnulfingen en Pepiniden gesticht werd door Arnulf van Metz, bisschop van Metz aan het einde van de 7e eeuw, die een grote macht had in de Merovingische koninkrijken. Pepijn van Herstal, hofmeier van het koninkrijk Austrasië, had de feitelijke macht in handen. Pepijn werd, na een strijd met de wettige erfgenamen van de Pepiniden, opgevolgd door zijn bastaardzoon, Karel Martel. Hiermee won de partij van de Karolingen het van de Pepiniden. Karel Martel was de vader van Pepijn de Korte, de eerste Frankische koning van de dynastie, die de laatste Merovingische koning Childeric III afzette.

Karel Martel wist in 732 een Moors leger tussen Tours en Poitiers te verslaan dat een van de talrijke Arabische strooptochten vanuit Spanje naar Frankrijk uitvoerde. Het Moorse leger werd in deze Slag bij Poitiers verslagen. In Angelsaksische literatuur wordt de slag meestal de Slag bij Tours genoemd. De Karolingen lieten de Pauselijke Staten ontstaan doordat Pepijn het vroegere exarchaat van Ravenna (gebied tussen Ravenna en Rome) aan de paus schonk. Karel de Grote gaf de Karolingen nog meer aanzien, omdat hij het rijk uitbreidde en door zijn goede politiek, waarmee hij eenheid in het rijk creëerde.

Behoud troon[bewerken]

Na de verdeling van het Frankische Rijk in het Verdrag van Verdun in 843 bleven de Karolingen oorspronkelijk de troon behouden.

Karolingische Huis (751 tot 987)[bewerken]

NAAM PERIODE Opmerkingen:
Pepijn de Korte 751 - 768
Carloman I 768 - 771
Karel de Grote 768 - 814
Lodewijk de Vrome 814 - 840
Karel de Kale 840 - 877
Lodewijk de Stamelaar 877 - 879
Lodewijk III 879 - 882
Karloman van Frankrijk 882 - 884
Karel de Dikke 884 - 887
Odo I 887 - 898 HUIS ROBERTIJNEN
Karel de Eenvoudige 898 - 922
Robert I 922 - 923 HUIS ROBERTIJNEN
Rudolf I 923 - 936 HUIS ROBERTIJNEN
Lodewijk IV 936 - 954
Lotharius 954 - 986
Lodewijk de Doeniet 986 - 987

Karolingische dynastie - tijdlijn en gevolgen[bewerken]

De overname van het Merovingische rijk[bewerken]

Het begon allemaal met Pepijn III De Korte die de macht overnam in Austrasië, doordat hij zich liet erkennen als enige hofmeier van het land. Zijn vader Karel Martel, de stichter van de Karolingen (omdat hij als bastaardzoon niet als lid van de Pepiniden werd aanvaard), verwierf nog meer aanzien doordat hij in 732 een Moors leger tussen Tours en Poitiers versloeg: de islamitische ruiterij reed zich te pletter tegen de zwaarbewapende Frankische infanterie. Daarmee maakte hij verleden van één van de talrijke Arabische strooptochten vanuit Spanje naar Frankrijk. Pepijn de Korte, de zoon van Karel Martel, stootte de laatste Merovingische koning, Childerik III, van de troon en nam de macht over, mede door de steun van de toenmalige paus.

Gevolgen van het verbond tussen Pepijn de Korte en de paus[bewerken]

  1. De Karolingische dynastie kwam aan de macht
  2. De pauselijke staten ontstonden doordat Pepijns vader, Karel Martel, het vroegere exarchaat van Ravenna (gebied tussen Ravenna en Rome) aan de paus schonk.
  3. De goede betrekkingen tussen Kerk en Staat werden hersteld.

Karel de Grote[bewerken]

Het politiek beleid van Karel de Grote[bewerken]

Op het toppunt van zijn macht regeerde Karel over een rijk dat zich uitstrekte van Elbe/Oder tot aan de Pyreneeën. Zo veroverde hij:

  1. Lombardije
  2. Het gebied van de Saksen
  3. De Spaanse mark
  4. De inlijving van Beieren
  5. Het rijk der Avaren (Kroatië, Tsjechië, Slowakije en Hongarije)

Om zijn rijk makkelijker te kunnen besturen voerde Karel de Grote een centralisatiepolitiek die tot uiting kwam in:

  1. Het aanstellen van 2 rondreizende ambtenaren per gouw, missi dominici of zendgraven, om de controle uit te oefenen op het grafelijk bestuur
  2. Het uitvaardigen van algemene wetten, de capitularia, voor alle onderdanen van het Frankische rijk
  3. Het aannemen van de keizerstitel in 800
  4. Door de veralgemening van de vazalliteit, waarbij een vazal zijn diensten aanbood in ruil voor grond
  5. De ontwikkeling van een soort eenheidscultuur om de banden tussen zijn onderdanen te vestigen via missioneringswerk
  6. Het ontwikkelen van een hofcultuur: de Karolingische renaissance

De feodaliteit[bewerken]

Karel maakte in zijn politiek systeem gebruik van de feodaliteit. Daarbij krijgt de koning bijstand van de kroonvazallen, de achtervazallen en de achter-achtervazallen in ruil voor onderhoud en bescherming. De kroonvazallen zijn de enige die rechtstreeks in dienst van de koning staan. Feodaal komt van feodum wat leengoed betekent. De leeneed is een eed van trouw tussen leenheer (koning) en leenman (vazal). Een vazal is een trouwe dienaar of gwas in het Germaans. De koning wilde de vazallen aan zich binden, indien hij hulp nodig had tijdens het voeren van een oorlog.

Het cultureel beleid van Karel De Grote[bewerken]

Karel de Grote wilde de cultuur van zijn land verbeteren. Maar hij wilde zelf ook geleerd worden. Karel was bedreven in de rekenkunde, talen, sterrenkunde en het leren schrijven. Hij lag ook aan de basis van de schoolcultuur, omdat hij scholen oprichtte (hij verplichtte de kloosters) en iedereen verplichtte hun zonen naar school te sturen, zodat ze konden worden opgeleid voor staatsdienst. De vereenvoudiging van het Merovingisch schrift zorgde voor de basis van de Germaanse en Romaanse taal en hun schrift. De Codex Aureus was een godsdienstig boek dat hij in kloosters liet maken.