Friezenkerk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Kerk der Friezen)
Ga naar: navigatie, zoeken
Friezenkerk
Santi Michele e Magno
De Friezenkerk
De Friezenkerk
Plaats Rome, Janiculus
Denominatie Rooms-katholieke Kerk
Coördinaten 41° 54′ NB, 12° 28′ OL
Gebouwd in 1141
Restauratie(s) 18e eeuw
19e eeuw
Gewijd aan Michael
Sint-Magnus
Detailkaart
Friezenkerk
Friezenkerk
Portaal  Portaalicoon   Christendom

De Friezenkerk (Italiaanse naam Santi Michele e Magno) in Rome is in 1141 gebouwd tegen een van de Romeinse heuvels, de Janiculus, die grenst aan het Sint-Pietersplein. Dankzij haar ligging is zij bewaard gebleven toen in de 16e eeuw alle gebouwen die onder aan de heuvel stonden, werden gesloopt voor de bouw van de Sint-Pieter. De kerk behoort tot de extraterritoriale bezittingen van het Vaticaan op de Janiculum, die in 1990 door de UNESCO zijn toegevoegd aan de Werelderfgoedlijst[1].

Waar nu de kerk van de Friezen staat (ook wel 'Kerk der Friezen' genoemd), woonde twaalfhonderd jaar geleden een Friese kolonie. Deze Schola van de Friezen wordt genoemd bij de ontvangst van paus Leo III na zijn terugkeer in Rome in 799, bij de begroeting van Karel de Grote in 800, en door Lodewijk II in 844. In 845 verdedigden de Friezen, samen met de inwoners van de andere scholae, de Sint-Pieter en bijbehorende wijk tegen de inval van de Saracenen maar helaas werden de scholae geplunderd. Kort daarna werd de wijk door een muur omgeven, waarvan nog altijd resten te zien zijn. Ieder die vanuit het Friese grondgebied naar Rome kwam, streek daar neer. Ook andere volkeren hadden een dergelijke wijk, maar die van de Friezen ligt het dichtst bij de Sint-Pieter.

Van het oude, originele kerkje dat bij die kleine nederzetting hoorde, is niets teruggevonden, zeker verwoest door oorlogsgeweld. De patroon van de Friezenkerk was: Michael, de aartsengel die Rome ooit van de pest heeft bevrijd. Later kreeg ze er een tweede patroon bij: Sint-Magnus, een heilige 3e-eeuwse bisschop die bij toeval hier, vijfhonderd jaar na zijn dood, terecht kwam. Volgens een inscriptie uit de 13e of 14e eeuw hadden al te ijverige Friezen namelijk zijn relieken mee naar het hoge noorden willen nemen, maar dat zou door Paus Leo IV tegengehouden zijn en de relieken bleven in Rome, in de kerk die vanaf toen een dubbele naam kreeg: kerk van Michael en Magnus.

In 1141 is de nieuwe kerk gebouwd: groter en mooier dan de eerste kerk geweest moet zijn. Het was een romaans bouwwerk, met oude zuilen, en een fraaie klokkentoren. Die klokkentoren is nog steeds te bewonderen, maar de kerk ziet er nu heel wat anders uit dan toen ze gebouwd werd. In de achttiende en negentiende eeuw werd het interieur zo ingrijpend gewijzigd, dat alleen kleine details die ouderdom nog verraden. Er zijn twee fragmenten van een grafplaat voor een zekere Hebus, een Friese ridder die in 1004 in Rome op negentigjarige leeftijd overleed.

Naam[bewerken]

De naam Friezenkerk heeft niet alleen specifieke betrekking op de huidige bewoners van de provincie Friesland, maar tevens op de grotere regio Friesland, die ongeveer het gebied tussen Rijn en Wezer besloeg.

Trivia[bewerken]

  • In 1446 ontnam paus Eugenius IV van de Friezen het uitsluitend eeuwigdurend recht op de Santi Michele e Magno kerk te Rome. De kerk werd een "dochterkerk" van de Sint Pieter en zetel van een van de drie Vaticaanse Aartsbroederschappen.
  • Lodewijk Damsma heeft over een periode van 17 jaar zo'n 2700 kloostermoppen verzameld. Deze stenen waren afkomstig uit verschillende middeleeuwse kerken uit de oude Friese landen tussen Alkmaar en de Deense grens. Vijfhonderd hiervan zijn in 2002 ingemetseld in de Friezenkerk.