Kernmembraan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
(1) Kernmembraan. (2) Ribosomen. (3) Kernporiën. (4) Kernlichaampje. (5) Cromatine. (6) Kern. (7) Reticulum. (8) Kernplasma.

Een kernmembraan is de dubbelmembraan van de celkern in een eukaryotische cel. Hierin bevinden zich vele openingen met een diameter van ongeveer 100 nm, die kernporiën genoemd worden. Het buiten- en binnenmembraan lopen in elkaar over. Door de aanwezigheid van een kernenvelop rond de kern ontstaat een eigen milieu binnen de celkern.

De kernmembraan bestaat uit een dubbele laag fosfolipiden en omsluit de perinucleaire ruimte. De buitenmembraan is met ribosomen bezet en gaat op enkele plaatsen over in het endoplasmatisch reticulum (ER), zodat deze perinucleaire spleet het kernlumen en het ER met elkaar verbinden. Aan het binnenmembraan grenst een 30-100 nm dikke laag van intermediaire lamine-filamenten (nuclear lamina). Ze stabiliseren de celkern, dienen als fixering van de chromatinedraden en worden tijdens de mitose opgebouwd en weer afgebroken.

De membranen laten selectief door. Vaak is het maar eenrichtingsverkeer tussen celkern en cytoplasma. Grote moleculen, macromoleculen genoemd, gaan door de kernporiën. Vaak zijn deze grote moleculen allerlei stoffen die de kernactiviteit helpen regelen.

Schema zijaanzicht NPC met celkern. 1:Dubbelmembraan 2:Buiten ring 3:Spaken 4:FG-vlechtwerk 5:Filament
Kernmembraan, Schematisch
Kernporie, Schematisch