Kleine aardappelbovist

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Kleine aardappelbovist
Kleine aardappelbovist
Taxonomische indeling
Rijk:Fungi (Schimmels)
Stam:Basidiomycota
Klasse:Agaricomycetes
Onderklasse:Agaricomycetidae
Orde:Boletales (Boleten)
Familie:Sclerodermataceae
Geslacht:Scleroderma
Soort
Scleroderma areolatum
Ehrenb. (1818)
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Kleine aardappelbovist (Scleroderma areolatum) is een schimmel behorend tot de familie Sclerodermataceae. Hij groeit op voedselrijke zandgrond bij loofbomen (eik), maar verdraagt ook kalkbodems. De soort komt zeer algemeen voor in onder meer plantsoenen en tuinen.

Kenmerken[bewerken | brontekst bewerken]

Vruchtlichaam

Het vruchtlichaam is onregelmatig bol- tot knolvormig en heeft een diameter van 1 tot 4 cm (soms worden exemplaren gevonden van 7 cm). De buitenzijde is voorzien van vlakke, donkere schubben met daaromheen gele ringetjes op een bruingele ondergrond, waardoor een luipaardachtig patroon ontstaat. De buitenwand is dun (1 mm), maar relatief stevig en kan indeuken zonder scheuren. De huid kleurt rood bij krabben (mits vers). Bij het doorsnijden kleurt het vlees vooral aan de basis rood. Na lage nachttemperaturen verdwijnt dit determinatiekenmerk. Het inwendige is bij jonge exemplaren wittig en compact, maar naarmate ze ouder worden wordt dit donker grijsbruin en poederig. Regelmatig scheurt het vruchtlichaam aan de bovenkant open, maar deze opening blijft meestal klein.

Steel

Het vruchtlichaam staat op een korte steel (1-2 cm) met enkele witte strengen aan de basis.

Sporen

De sporen zitten in het vruchtlichaam en zijn zwart van kleur.

Geur

De geur is onaangenaam, rubberachtig.

Voorkomen[bewerken | brontekst bewerken]

De soort komt in Nederland algemeen tot vrij algemeen voor. Hij groeit door het hele land in de maanden juli t/m oktober.

Eetbaarheid[bewerken | brontekst bewerken]

Deze bovist is giftig. Het eten ervan leidt tot braken en diarree. Ook behoort flauwvallen tot de mogelijkheden bij grotere hoeveelheden.

Foto's[bewerken | brontekst bewerken]

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]