Landgoed Ockenburgh

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Het landhuis heeft een zeventiende-eeuwse kern, maar werd in 1851 ingrijpend gewijzigd. In 1889 werd het nogmaals verbouwd en uitgebreid in eclectische stijl, met neoclassicistische elementen.[1]

Landgoed Ockenburgh is een voormalig landgoed in Den Haag.

Rond 1650 bracht de dichter en medicus Jacob Westerbaen het woeste duinlandschap ten zuiden van Den Haag in cultuur en richtte Landgoed Ockenburgh op, maar uit opgravingen blijkt dat er eerder mensen in die buurt woonden, al in de bronstijd. Het landgoed werd in de formele classicistische landschapsstijl ontworpen. Rond 1840 werd de formele tuin veranderd in een landschapstuin. Sinds 1889 is de indeling van de tuin niet meer aangepast. In 1898 werd de buitenplaats verkocht aan notaris Solko Johannes van den Bergh [2]. Later werd het landgoed samengevoegd met het aangrenzende Landgoed Santvoort.

Oorlogsjaren[bewerken]

Tijdens de Eerste Wereldoorlog waren 1500 Belgische militairen geïnterneerd op het landgoed. In 1919 werd het vliegveld Ockenburg aangelegd (waar nu het einde van de Machiel Vrijenhoeklaan is). Het landgoed werd op 9 augustus 1931 door de gemeente Den Haag aangekocht en voor het publiek opengesteld.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog is in de meidagen van 1940 gevochten om het vliegveld. Vanaf 1944 werden V2-raketten vanaf het Landgoed Ockenburgh afgeschoten op Londen en Parijs.

Na de oorlog[bewerken]

Sinds 1954 heeft Ockenburgh een camping. Het witte landhuis was als jeugdherberg in gebruik. In de jaren negentig is op een deel van de camping een bungalowpark gebouwd. Daarnaast ligt de golfclub Ockenburgh.
In september 2015 werd er een brasserie in het pand geopend. In 2016 wordt het pand gerenoveerd, waarbij ook hotelkamers gemaakt worden .

Hyacintenbos[bewerken]

Het Santvoortsche Bosch, dat deel uitmaakte van Landgoed Santvoort, staat nu bekend als het Hyacintenbos. De ingang is aan de Monsterseweg. In het Hyacintenbos zijn nog hakhoutrabatten die de "Wallen van Zantvoort" genoemd worden. In april bloeien de wilde hyacinten. Enkele weken later staan het lelietje-van-dalen en de salomonszegel in bloei. Voor het bezoeken van dit bos is geen aparte toegangskaart meer nodig.

Sinds 16 augustus 1990 maakt het landgoed deel uit van het beschermd natuurmonument Solleveld [3]. In 2002 is het Hyacintenbos overgedragen aan de Stichting Het Zuid-Hollands Landschap.