Levi Strauss & Co.

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Levi's
Logo
Levi's Plaza in San Francisco, hoofdkantoor van Levi Strauss & Co.
Oprichting 1853
Oprichter(s) Levi Strauss
Eigenaar Erfgenamen van Levi Strauss
Sleutelfiguren Stephen C. Neal, voorzitter
Chip Bergh, president en CEO
Hoofdkantoor Vlag van de Verenigde Staten San Francisco
Werknemers 17.000[1]
Sector Kleding
Omzet/jaar $4,8 miljard (2011)[1]
Winst/jaar $138 miljoen (2011)[1]
Website www.levistrauss.com
Portaal  Portaalicoon   Economie

Levi Strauss & Co. (LS&CO), beter bekend als Levi's, is een Amerikaans kledingbedrijf dat het meest bekend is als de producent van het Levi's-merk van jeansbroeken. Naast Levi's beschikt Levi Strauss & Co. ook over de merken Dockers en Denizen.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

Het bedrijf werd in 1853 opgericht door Levi Strauss nadat die uit Buttenheim (Beieren) naar San Francisco (Californië) verhuisd was om daar de westkust-afdeling van de zaak van zijn broer open te houden. Strauss en Jacob Davis ontvingen in 1873 een patent om de eerste gespijkerde werkbroeken voor mannen in denimstof te maken: de eerste blauwe jeansbroeken.[2]

Met uitzondering van een periode als beursgenoteerd bedrijf van 1971 tot 1985 was Levi's tot 2019 steeds in het bezit van de afstammelingen en verwanten van Levi Strauss' vier neven. In 2019 werd het bedrijf opnieuw beursgenoteerd.[3]

Het bedrijf heeft zijn hoofdzetel in San Francisco. Er zijn drie geografische afdelingen: Levi Strauss Americas (LSA), geleid vanuit San Francisco, Levi Strauss Europe, Middle East and Africa (LSEMA), geleid vanuit Brussel (Elsene), en Asia Pacific Division (APD), geleid vanuit Singapore. Er werken wereldwijd ongeveer 17.000 mensen bij Levi's.[1]

Racisme[bewerken | brontekst bewerken]

In de 19e eeuw trokken de fabrieken van Levi's grote aantallen Chinese arbeiders aan. Toen rond 1870 de Amerikaanse economie in zwaar weer kwam werden Chinese arbeiders beschouwd als de veroorzakers ervan, omdat zij als concurrenten van de witte Amerikanen de schaarse banen bezetten. In 1882 nam het Amerikaanse Congres daarom de Chinese Exclusion Act (Chinese uitsluitingswet) aan, oorspronkelijk bestaand uit een 10-jarig immigratieverbod voor Chinese arbeiders. Deze wet werd pas in 1943 ingetrokken.

Reeds in de aanloop naar 1882 was er een sterke sociale druk om geen Chinese arbeiders aan te nemen. Ook Levi's voerde een anti-Chinees werknemersbeleid, en plaatste een label aan de binnenkant van de jeans met het opschrift the only kind made by white labor (het enige soort dat door witte arbeiders is gemaakt), in de hoop zo in te spelen op anti-Chinese sentimenten.

Vanaf 1890 veranderde het bedrijf echter van mening, en verzette het zich tegen het racistische beleid van de overheid.[4]

Zie de categorie Levi Strauss & Co. van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.