Lucienne Herman-Michielsens

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Lucienne Adeline Jeanne Ida Michielsens (Gent, 13 maart 1926 - aldaar, 22 januari 1995) was een politica voor de Vlaamse liberale partij PVV. Ze studeerde eerst voor onderwijzeres, maar zette haar studies verder aan de Rijksuniversiteit Gent waar ze in 1950 het licentiaatsdiploma in de criminologie behaalde. Ze behaalde eveneens een doctoraat in de rechten (1951) en veel later een licentie in het notariaat (1966). Zij was gehuwd met de arts Jacques Herman.

Beroepsloopbaan[bewerken]

  • 1951: bestuurssecretaris bij het ministerie van Wederopbouw
  • 1953 - 1977: directeur van het departement Betwiste Zaken bij het Ministerie van Openbare Werken

Politieke carrière[bewerken]

  • 1948 - 1950: ondervoorzitster van het Liberaal Vlaams Studentenverbond
  • 1966 - 1995: lid van het partijbureau van de PVV
  • 1965 - 1970: voorzitster voor de juridische commissie van de PVV-Vrouwen
  • 1970 - 1978: voorzitster van de nationale federatie van PVV-Vrouwen
  • 1970 - 1988: gemeenteraadslid in Gent
  • 1973 - 1977: samen met Herman De Croo ondervoorzitter van de PVV
  • 1977 - 1991: gecoöpteerd senator
  • 1978 - 1980: voorzitster van de Federatie van Vlaamse PVV-Vrouwen
  • 1980: staatssecretaris van de Vlaamse Gemeenschap bevoegd voor de werking van de Openbare Centra voor Maatschappelijk Welzijn
  • 1983: fractievoorzitter voor de PVV in de Senaat

Politieke betekenis[bewerken]

Lucienne Herman-Michielsens was vooral actief in domeinen als gezinsbeleid en gezondheidszorg. Ze zette zich tevens in om naast de erkende erediensten ook de vrijzinnigheid grondwettelijke erkend te krijgen. Dat gebeurde uiteindelijk in 1993.

Ze werd de stuwende kracht achter nieuwe wetgeving rondom huwelijksrecht, met vooral oog voor de belangen van de vrouw binnen het huwelijk en de vrije verkoop van anticonceptiva. Haar voornaamste politieke nalatenschap is ongetwijfeld haar aandeel in de wetgeving rond abortus. In 1978 werd haar eerste voorstel tot depenalisering van medisch begeleide abortus in het parlement verworpen. Nadien kwam er echter een kentering in de publieke opinie. Na jaren parlementair werk en strijd, samen met de Waalse socialist Roger Lallemand, werd in april 1990, ondanks het verzet van koning Boudewijn bij wisselmeerderheid de abortuswet goedgekeurd. Daardoor werd abortus onder bepaalde voorwaarden legaal in België.

Ziekte en overlijden[bewerken]

Lucienne Herman-Michielsens was, vooral in feministische en vrijzinnige middens een zeer bejubelde vrouw. Nochtans leed ze tijdens het abortusdebat al zwaar onder de gevolgen van diabetes. Ze besliste in 1991 met pensioen te gaan en trok zich met haar echtgenoot terug in Knokke-Heist. Ze overleed in Gent op 22 januari 1995.

Staatssecretaris voor de Vlaamse Gemeenschap
1980
Bronnen, noten en/of referenties